Ul Dadanta

Ul Dadanta (Dadant) to ul ramowy z głębszym korpusem gniazdowym niż ul Langstrotha. Opracował go Charles Dadant, który w 1863 r. przeniósł się z Francji do USA, a w 1864 r. na małej farmie dwie mile na północ od Hamilton w Illinois zaczął od dwóch rodzin zwykłych pszczół czarnych. ¹

Poszukiwanie kształtu. Według książki syna, C. P. Dadanta, «Dadant System of Beekeeping» (1920), Charles wypróbował ule Langstrotha i Quinby'ego oraz dziesiątki własnych. Trzymał 40 uli na 20 ramek, czyli 3780 cali kwadratowych (2,44 m²) plastra, ale czerw i miód się w nich mieszały i miód trzeba było czasem wirować z plastrów z czerwiem. Ramki 18 na 18 cali (46 na 46 cm) łamały się w upale, a ramki w kształcie trumny, mające zbliżyć gniazdo do kuli, utrudniały stawianie nadstawek. ¹

Ramka Quinby'ego. W końcu Dadant przyjął ramkę Quinby'ego o wymiarach wewnętrznych 10½ na 18 cali (27 na 46 cm), nieco ponad dwa cale głębszą od ramki Langstrotha, w korpusie na 11 ramek, zmniejszanym dla słabszych rodzin przegrodami do 10 lub 9. Korpus 10-ramkowy, nazwany ulem Dadanta, mieści 1890 cali kwadratowych (1,22 m²) plastra, o 540 (0,35 m²) więcej niż 10-ramkowy Langstroth. ¹

Próba z 1876 r. Około 1876 r. Dadantowie prowadzili kilkaset swoich uli obok 110 dziesięcioramkowych uli Langstrotha wydzierżawionych od pszczelarza z Missouri. W maju część matek w ulach Langstrotha weszła czerwić do nadstawek, a w żadnym ulu Dadanta się to nie zdarzyło, więc autorzy uznali, że płodna matka potrzebuje większego gniazda. ¹

Zimowanie. Zimowy kłąb pszczół ma średnio około 7 cali (18 cm) średnicy. W ramce głębokiej na 8 cali (20 cm) znajduje się mniej więcej cal od góry, a w ramce 10½-calowej (27 cm) 3½ cala (9 cm) od góry, z 4–5 calami (10–13 cm) miodu nad sobą. W srogie zimy głębsze ule według Dadantów zawsze zimowały lepiej, bo pszczoły mogą jeść miód tuż nad kłębem. ¹

Rozstaw i budowa. Jak Quinby i Dzierżon, Dadantowie rozstawiali ramki co 1½ cala (38 mm) od środka do środka, a producenci w USA co 1⅜ cala (35 mm). Korpus Dadanta wymaga desek szerszych niż 12 cali (30 cm), które stały się rzadkie, podczas gdy korpus Langstrotha powstaje z desek 10-calowych, dlatego Dadantowie łączyli deski na pióro i wpust przy górnej krawędzi. ¹

Dadant-Blatt. Książka poleca też uproszczoną wersję, nazywaną w Europie Dadant-Blatt, a w USA zmodyfikowanym Dadantem: ramka ma długość ramki Langstrotha, ale jest głębsza o 2½ cala (6,4 cm), co daje o 40 % więcej plastra czerwiowego niż 10-ramkowy Langstroth. Powinna mieścić co najmniej 10 ramek i przegrodę, czyli szerokość na 11, a dostarczano ją z blaszanym daszkiem i odwracalną dennicą. ¹

Dziś. Standardem pszczelarzy w USA pozostaje 10-ramkowy ul Langstrotha, którego głęboki korpus ma wewnątrz 240 na 470 na 370 mm. ² Firma Dadant & Sons działa w Hamilton od 1863 r. ⁴ We Włoszech specyfikacja chronionego miodu Miele delle Dolomiti Bellunesi odnotowuje, że wprowadzenie ula Dadanta ułatwiło produkcję miodu w górach Belluno. ³

Dlaczego to ważne dla ciebie. Ul Dadanta wybiera się dla przestronnego gniazda w jednym korpusie i większego zapasu miodu nad kłębem zimą. ¹ Jego ramki są jednak głębsze od ramek Langstrotha, więc korpusy i ramki obu systemów do siebie nie pasują, a rozmiar ramki warto sprawdzić przed zakupem. ¹²