Facelia

Facelia (Phacelia tanacetifolia) to jednoroczne zioło; przewodnik NRCS zalicza ją do rodziny wodnolistnych (Hydrophyllaceae). Dorasta do 30–90 cm, ma wzniesione, mięsiste łodygi pokryte krótkimi sztywnymi włoskami oraz drobno podzielone, ząbkowane liście. Niebieskie lub fioletowe dzwonkowate kwiaty otwierają się kolejno po jednej stronie kwiatostanu, który przez to się zwija.

Dla pszczół to niezwykle atrakcyjne źródło wartościowego nektaru i pyłku: przewodnik po roślinach NRCS amerykańskiego Departamentu Rolnictwa zalicza ją do dwudziestu kwiatów dających najwięcej pyłku dla pszczół miodnych. Facelia jest na liście gatunków, które mogą dawać miód jednokwiatowy w Europie; tabele referencyjne podają dla takiego miodu przewodność 0,23 mS/cm.

Pochodzi z Kalifornii oraz sąsiednich Nevady i Arizony, gdzie kwitnie od kwietnia do czerwca; w łagodniejszych regionach kwitnienie trwa dłużej. Do Europy trafiła w XX wieku i została udomowiona jako roślina pastewna i miododajna, wyhodowano odmiany dla Europy, a na południu kontynentu zdziczała. Tu sieje się ją jako poplon lub międzyplon. Lubi przepuszczalne gleby piaszczyste lub żwirowe, znosi suszę, ale nie zastoiska wody, a mróz około −8 °C ją zabija.

Dlaczego to ważne dla ciebie: facelię się sieje, więc pszczelarz może się umówić z rolnikiem na jej siew przy pasiece; zasiewy dla pszczół kosi się dopiero po kwitnieniu.