📜 Kalamata (oliwa)

«Kalamata» — chroniona w UE nazwa pochodzenia (PDO) oliwy z oliwek extra virgin z Mesenii w południowo-zachodniej części Peloponezu w Grecji. Nazwę zarejestrowano w 1997 roku. Początkowo obszar obejmował tylko okolice miasta Kalamata, a w 2015 roku rozszerzono go na całą Mesenię — od rzeki Nedy i gór Arkadii na północy po Tajget na wschodzie, Zatokę Meseńską na południu i Morze Jońskie na zachodzie.

Oliwę wytwarza się głównie z odmiany Koroneiki, nazwanej od miasteczka Koroni; odmiany Mastoidis można dodać nie więcej niż 5 %. Gaje zajmują około 100 tysięcy hektarów, słońce świeci ponad 3000 godzin w roku, a opady wynoszą 750–800 mm. Oliwkę znano tu od bardzo dawna: w pałacu Nestora znaleziono około 1200 tabliczek pisma linearnego B z XIV–XIII wieku p.n.e., w których mowa także o oliwce.

Specyfikacja jest surowa. Oliwki zbiera się od końca października przez 4–6 tygodni, gdy owoce z zielonych stają się żółtawozielone, i tylko na siatki: owoców, które spadły, nie wolno przerabiać na oliwę. Od zbioru do oliwy mija nie więcej niż 24 godziny. Pastę miesza się przez 20–30 minut w temperaturze poniżej 27 °C, dlatego na butelce wolno napisać «ekstrakcja na zimno». Kwasowość — do 0,5 g na 100 g, czyli surowiej niż ogólny limit 0,8 dla extra virgin; kwasu oleinowego — 70–80 %. Smak jest średnio owocowy, z aromatem zielonego owocu, lekką goryczką i lekką lub średnią ostrością.

Dlaczego to ważne dla ciebie. Prawdziwą «Kalamatę» zdradza nazwa z oznaczeniem PDO i symbolem UE oraz kod «KA / numer etykiety / dwie ostatnie cyfry roku produkcji». W sprzedaży detalicznej trafia do opakowań do 5 l. Nie myl tej oliwy z oliwkami z Kalamaty: to osobna nazwa dla oliwek stołowych z innej odmiany.