Przechowywanie miodu

Przechowywanie miodu sprowadza się do trzech rzeczy: naczynia, powietrza wokół niego i temperatury. Bakterie i pleśnie, które psują większość żywności, nie szkodzą miodowi; groźne są dla niego fermentacja, główne ryzyko dla miodu nieprzetworzonego, oraz powolne starzenie się. Bezpieczną granicę wobec fermentacji FAO wyznacza na zawartości wody poniżej 18 %.

Naczynia powinny być ze szkła, stali nierdzewnej albo pokryte plastikiem do żywności, farbą lub woskiem pszczelim i nie mogą niczym pachnieć, bo miód przejmuje każdy zapach. Pojemnik po chemikaliach, oleju czy produktach naftowych nie nadaje się nigdy. Szczelna pokrywka nie wpuszcza wilgotnego powietrza.

W pomieszczeniu powinno być około 20 °C, co FAO uznaje za ekonomiczny kompromis, wilgotność względna poniżej 65 % i ani ciepła, ani słońca. Powyżej 25 °C zmiany chemiczne i enzymatyczne przyspieszają: rośnie kwasowość i HMF, słabną enzymy, zmieniają się barwa, smak i aromat. Tylko chłód poniżej 5 °C zatrzymuje naraz krystalizację, topnienie kryształów i fermentację, ale jest drogi.

Trwałość ocenia się po diastazie. Jej aktywność spada o połowę w 20 °C po około 4 latach, w 25 °C po 18 miesiącach, a w 30 °C po mniej więcej 6,6 miesiąca; miód, który miał 16 jednostek, po jednym takim okresie spada poniżej unijnego minimum 8.

Dlaczego to ważne dla ciebie: słoik przy kuchence albo butelka na słonecznym straganie starzeje się dużo szybciej niż miód w szafce; FAO przypomina, by nigdy nie zostawiać butelek z miodem na słońcu. W domu wystarczy zamknięty słoik w ciemnym miejscu w około 20 °C.