Jak powstaje i jak przechowywać miód

Pszczoły zbierają nektar lub spadź, przetwarzają je własnymi substancjami, odwadniają, magazynują i zostawiają do dojrzewania w plastrze: tak prawo UE opisuje powstawanie Miodu. Woskowy zasklep na komórce pokazuje, że miód dojrzał.

Pszczelarz zbiera tylko dojrzały miód, gdy zasklepionych jest ponad 75 % komórek. Nigdy nie wolno zbierać świeżego nektaru, bo rozcieńczy i zepsuje cały zbiór. Potem odcina się warstwę wosku, odwirowuje miód w temperaturze nie wyższej niż 30 °C i zostawia na kilka dni w 25–30 °C, by pęcherzyki i wosk wypłynęły, albo przecedza przez sito.

Wilgotność decyduje o trwałości. Prawo UE dopuszcza do 20 %, a dla wrzosowego 23 %, lecz miód o zawartości wody poniżej 18 % przechowuje się przy niewielkim ryzyku fermentacji. Fermentacja, a nie zwykłe bakterie czy grzyby, to główne zagrożenie dla nieprzetworzonego miodu.

Przechowuj miód w szkle, stali nierdzewnej lub pojemniku do żywności z powłoką, z szczelną pokrywką, z dala od ciepła i światła, najlepiej około 20 °C i przy wilgotności względnej poniżej 65 %. Powyżej 25 °C jakość stopniowo spada, a miód łatwo chłonie zapachy. Nie wolno go ogrzewać tak, by zniszczyć enzymy. Chłód poniżej 5 °C zatrzymuje krystalizację, a około 14 °C jest ona najszybsza; więcej o krystalizacji miodu.

Dlaczego to ważne dla ciebie: szczelna pokrywka, chłodne i suche miejsce nic nie kosztują, a zachowują smak i aromat miodu do ostatniej łyżki.