Miód surowy (raw honey)

Miód surowy (raw honey) to określenie handlowe miodu, którego nie podgrzewano silnie ani nie filtrowano drobno. Ani unijna dyrektywa 2001/110/WE w sprawie miodu, ani norma Codex Alimentarius CXS 12-1981 nie definiują słowa „surowy”, więc nie ma ono znaczenia prawnego.

Prawo stawia za to wymagania każdemu miodowi. Według dyrektywy do miodu nie wolno niczego dodawać ani podgrzewać go tak, by naturalne enzymy uległy zniszczeniu lub wyraźnemu osłabieniu. Miód może być w plastrach, odciekowy, wirowany lub wytłaczany; przy wytłaczanym dopuszcza się tylko umiarkowane ogrzewanie do 45 °C.

FAO wyjaśnia, skąd moda na miód surowy: w USA, Kanadzie i Ameryce Łacińskiej miód zwykle filtruje się drobno na ciepło, by dłużej pozostał płynny i klarowny, a w Europie pełna filtracja usuwająca pyłek jest zakazana. Od 14 czerwca 2026 roku, zgodnie z dyrektywą (UE) 2024/1438, miód pozbawiony znacznej części pyłku jest w UE miodem przemysłowym i sprzedaje się go z napisem „przeznaczony wyłącznie do gotowania”. Kategorię miodu filtrowanego zniesiono.

Twardnienie to naturalna krystalizacja miodu, a nie oznaka „surowości” czy fałszerstwa.

Dlaczego to ważne dla ciebie. Słowo „surowy” niczego nie gwarantuje; bardziej przydatne są kraj zbioru, postać miodu (w plastrach, wirowany, wytłaczany) i uczciwe przechowywanie w chłodzie, bez podgrzewania.