🥃 Lao Khao

Lao khao to przezroczysty tajski destylat, najczęściej z kleistego ryżu, fermentowanego suchym zakwasem w postaci placków i destylowanego w prostych alembikach. Nazwa znaczy «biały alkohol». Nie leżakuje się go w beczkach, moc zwykle wynosi około 30–35% obj., a sprzedaje się go w całej Tajlandii.

Produkcja. Według InsideHook zakwas przygotowuje się z mielonego kleistego ryżu, wody i przypraw: chili, trawy cytrynowej, czosnku i galangi. Proszek miesza się z gotowanym na parze ryżem i wodą, fermentacja trwa tydzień lub dłużej, potem ciecz się odcedza i destyluje. Nie ma dębowego leżakowania: alkohol butelkuje się niemal od razu i ma ostry smak.

Historia i prawo. Ryżowy alkohol pędzono w tajskich wsiach od dawna. Według Chiang Mai City Life cynowe i aluminiowe alembiki dawały metanol, dlatego w latach 1950–1960 państwo przejęło gorzelnie i przeszło na stal nierdzewną; później rynek skupił się w rękach jednej firmy. Licencje dla prywatnych producentów wprowadzono w 2003 roku.

Gdzie się go pije. Lao khao to najpopularniejszy mocny napój tajskiej wsi: sprzedaje się go w małych sklepikach i na nocnych targach, a małych gorzelni jest setki, więc jakość i moc są różne. Służy też jako baza do ziołowych nalewek ya dong, którym sprzedawcy przypisują właściwości lecznicze, choć nie zostało to udowodnione. Badanie z 2011 roku wykazało, że po podwyżce akcyzy w 2007 roku nielegalny «biały alkohol» pito przede wszystkim tam, gdzie go pędzono.

Dlaczego to ważne. Lao khao się nie leżakuje, a kontrola mocy u małych producentów jest słaba; domowe pędzenie w nieodpowiednich alembikach dawało kiedyś trujący metanol, więc alkohol nieznanego pochodzenia to bezpośrednie zagrożenie. Nie udowodniono leczniczych właściwości nalewek ya dong. WHO przypomina, że nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.