🪣 Skopek

Wiadro do dojenia to wiadro używane do dojenia ręcznego. Do końca XIX wieku ręczne dojenie było jedynym sposobem pozyskiwania mleka. Krowy doiło się zwykle dwa razy dziennie, uwiązane w oborze. Jedna osoba mogła udoić najwyżej kilkanaście krów dziennie.

Doi się siedząc przy krowie, trzymając wiadro między kolanami lub na ziemi. Pierwsze strumienie mleka odciąga się osobno i sprawdza: pokazuje to, czy wymię jest zdrowe. Następnie doi się dwie przeciwległe ćwiartki wymienia, a potem pozostałe dwie. Z wiadra mleko od razu przecedza się przez sitko lub filtr do bańki o pojemności 30–50 litrów i jak najszybciej chłodzi do 4 °C.

Pierwsze doiarki z początku XX wieku też pracowały z wiadrem: maszynę stawiało się na zwykłym wiadrze, a po każdej krowie mleko wlewano do wspólnego zbiornika. Później rurociągi mleczne sprawiły, że na dużych fermach wiadra stały się zbędne. Ale na małych gospodarstwach, zwłaszcza tam, gdzie jest mało maszyn, wciąż powszechne są wiadro do dojenia i dojenie ręczne.