Dangmyeon

Dangmyeon (당면) to koreański makaron szklany ze skrobi, w klasycznej wersji ze słodkich ziemniaków. Jest spokrewniony z chińskim makaronem szklanym, ale nie robi się go z fasoli mung.

Koreańscy badacze w 1992 roku porównali trzy rodzaje dangmyeon: zrobiony wyłącznie ze skrobi ze słodkich ziemniaków, zwykły z połową skrobi kukurydzianej i czysto kukurydziany. Makaron ze słodkich ziemniaków miał najwyższą wytrzymałość na ściskanie i najlepsze oceny za połysk, przejrzystość i ogólną atrakcyjność, a kukurydziany najniższe. Zwykła mieszanka najbardziej zyskiwała na masie i najwięcej traciła substancji stałych podczas gotowania.

Koreański Instytut Promocji Żywności, Hansik, opisuje historię tak: dangmyeon pochodzi z Chin, a „dang” odnosi się do dynastii Tang. Na Półwysep Koreański trafił pod koniec XIX wieku z chińskimi imigrantami, zwłaszcza w okolicach incydentu Imo z 1882 roku, i z początku pozostawał chińskim jedzeniem. W latach 20. i 30. XX wieku w regionach Pyongan i Hwanghae zbudowano fabryki dangmyeon, potem Koreańczycy przejęli chińskie fabryki, ośrodkiem został Pjongjang, a duża część produkcji szła na eksport do Japonii.

Dziś dangmyeon jest najbardziej znany jako składnik japchae. Według tego samego źródła pierwotne japchae nie zawierało jednak dangmyeon: było daniem z różnych warzywnych namul. Makaron pojawił się później i uważa się go za odstępstwo od oryginału.

Dlaczego to ważne dla ciebie. Nazwa dangmyeon nie gwarantuje surowca: może to być 100 % słodkich ziemniaków, mieszanka ze skrobią kukurydzianą albo czysta kukurydza. Czytaj skład: od niego zależy konsystencja.