🥃 Starka

Starka to leżakowany w dębowych beczkach spirytus żytni, znany w Polsce i na Litwie. Robi się ją z żyta, a do beczki, zgodnie z tradycją, dodaje się niewielką ilość liści lipy, jabłoni lub gruszy. W odróżnieniu od zwykłej bezbarwnej wódki Starka jest ciemna, bo barwę bierze z drewna. Wiek waha się od kilku lat do pół wieku.

Historia. Według podania oczyszczony spirytus żytni dawniej leżakowano w beczkach po winie tokajskim, zalakowywano woskiem pszczelim i zakopywano do ślubu dziecka. Źródła nie podają dokładnej daty powstania, a takie opowieści to raczej tradycja ludowa. W XX wieku Starka była towarem eksportowym polskiej wytwórni w Szczecinie; dziś produkują ją Szczecińska Fabryka Wódek Starka i litewska spółka Stumbras. W razie sprzedaży lub restrukturyzacji producenta stan leżakowanych zapasów może się zmienić.

Jak się to robi. Tradycyjnie używa się naturalnego spirytusu żytniego, destylowanego nie więcej niż dwukrotnie i bez rektyfikacji. Następnie leżakuje się go w dębie. Liście lipy, jabłoni lub gruszy dają ledwo wyczuwalny aromat. Różni producenci stosują różne schematy, dlatego dokładne receptury i wiek warto sprawdzić na etykiecie.

Linia. Edycje różnią się wiekiem: od kilku lat po 25- i 50-letnie, a w polskiej wytwórni są też bardzo stare zapasy. Rzemieślniczy producenci w USA robią wersje leżakowane kilka miesięcy.

Dlaczego to ważne dla Ciebie. W naszych źródłach Starka nie ma jednolitej ochrony jako oznaczenie geograficzne. Dlatego na półce można spotkać trunki o różnej mocy, wieku i sposobie wytwarzania – czytaj opis. Ostrożnie z „starymi” markami bez wyjaśnień: wiek powinien potwierdzić producent. WHO przypomina: nie istnieje bezpieczna dawka alkoholu.