🥃 Armagnac Ténarèze

Armagnac Ténarèze to dodatkowa nazwa geograficzna armaniaku dla środkowej części jego strefy w Gaskonii. Winogrona do takiej brandy zbiera się w 76 gminach departamentów Gers i Lot-et-Garonne, w szczególności wokół Condom, Montréal i Nérac, a winifikację, destylację i dojrzewanie prowadzi się w granicach strefy AOC „Armagnac”.

Ténarèze leży między piaszczystym zachodem a gliniastym wschodem. Specyfikacja z 2025 roku zaznacza, że w centrum strefy występują obie formacje: morskie „rude piaski” o kwaśnych glebach oraz kontynentalna molasa z twardymi warstwami wapiennymi. Rzeki, jak w całej Gaskonii, wyżłobiły tu asymetryczne doliny: stoki zwrócone na wschód są łagodne, a zwrócone na zachód — strome i często zalesione.

Technologia jest taka sama jak dla całego armaniaku. Wino z dziesięciu dozwolonych odmian ma 7,5–12 % obj., nie siarkuje się go i destyluje do 31 marca następnego roku. Ciągły miedziany alembik „armaniakowy” daje spirytus o mocy 52–72,4 % obj., alembik à repasse po drugiej destylacji — 65–72,4 % obj. Dojrzewanie trwa co najmniej rok w beczkach dębowych i dopiero potem armaniak sprzedaje się z mocą od 40 % obj.

Nazwę „Armagnac Ténarèze” zapisuje się w tym samym polu widzenia co „Armagnac”; w dawnym wykazie UE miała ona łącznik: „Armagnac-Ténarèze”. Granice tej części wyznaczył już dekret z 25 maja 1909 roku. Armaniaki często komponuje się z różnych roczników i odmian, a czasem wypuszcza z rocznikiem.

Dlaczego to ważne dla ciebie. „Ténarèze” na etykiecie to gwarancja pochodzenia winogron ze środka strefy, a nie odrębny napój ani oznaczenie wieku. Wiek i styl zależą od dojrzewania i kupażu, więc przeczytaj etykietę w całości. WHO przypomina: nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.