🥃 Absynt

Absynt to mocny napój aromatyzowany piołunem (Artemisia absinthium) i zazwyczaj anyżkiem. Osobnej kategorii UE dla niego nie ma; zawartość tujonu — substancji z piołunu — ogranicza rozporządzenie (WE) 1334/2008: nie więcej niż 35 mg/kg w napojach alkoholowych z roślin rodzaju Artemisia. Jedyne oznaczenie geograficzne UE to „Absinthe de Pontarlier” (Francja, 2019).

Specyfikacja „Absinthe de Pontarlier”, zatwierdzona we Francji w 2013 roku, wymaga destylacji piołunu i zielonego anyżu w miedzianych alembikach o pojemności do 3000 l; badian jest zakazany. Kolor daje nastaw piołunu pontyjskiego (Artemisia pontica) i hizopu, a moc musi wynosić co najmniej 45 % obj. Piołun uprawia się i suszy w 20 gminach departamentu Doubs w pobliżu Pontarlier, bez nawozów i herbicydów.

Mit o halucynacjach nie znajduje potwierdzenia w danych pierwotnych. Analiza 13 autentycznych butelek wyprodukowanych przed zakazem we Francji wykazała tujon w ilości od 0,5 do 48,3 mg/l, średnio 25,4 mg/l — znacznie mniej, niż sądzono wcześniej. Autorzy badania (Journal of Agricultural and Food Chemistry, 2008) nie znaleźli w starym absyncie niczego poza etanolem, co tłumaczyłoby tak zwany „absyntyzm”, a współczesne absynty pod względem tujonu nie różnią się od historycznych.

Po zakazie absyntu we Francji na początku I wojny światowej tradycję podtrzymywały napoje anyżowe; według specyfikacji napoje na bazie piołunu ponownie dopuszczono w 1988 roku. Dla „Absinthe de Pontarlier” ustalono nawet minimum tujonu — 20 mg/l, aby zachować aromat piołunu.

Dlaczego to ważne dla ciebie. Głównym ryzykiem absyntu jest wysoka moc (w Pontarlier — od 45 do ponad 65 % obj.), a nie tujon. Obietnice „efektu halucynogennego” to marketing, a nie właściwość napoju. WHO: nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.