Malina właściwa

Malina właściwa (Rubus idaeus) to liściasty krzew z rodziny różowatych, wysoki do około 1,5 m, którego pędy żyją dwa lata. Liście mają od trzech do pięciu listków, a drobne białe lub zielonkawobiałe kwiaty zwisają pojedynczo lub w luźnych kiściach, zanim powstanie czerwony owoc. Poradnik roślin USDA, opisujący amerykańską formę gatunku, podaje owoc jako zaokrągloną czerwoną malinę o długości i szerokości około 2 cm, dojrzewającą od lipca do września.

Ten sam poradnik zaznacza, że ta forma rośnie na skraju bagien i torfowisk i często pojawia się po pożarach, wycinkach lub innych zaburzeniach. Dobrze znosi przepuszczalną glebę gliniastą, w słońcu lub półcieniu, i wymaga odpowiedniej wilgotności gleby. Jej owoce zjadają pardwy, inne ptaki, szopy, kojoty, wiewiórki i pręgowce, a zarośla dają królikom i wiewiórkom schronienie, a ptakom miejsce na gniazda.

Dla pszczelarzy kwiaty są źródłem nektaru. Miód z gatunków Rubus zbiera się w całej Europie, a największe znaczenie ma w Finlandii, Norwegii i Szwecji. We Francji chroniony Miel de Cévennes uznaje miód malinowy za odrębny typ jednokwiatowy, a pyłek maliny jest jednym z markerów wiążących ten miód z regionem, którego obszar obejmuje części departamentów Ardèche, Aveyron, Gard i Lozère.

Miód malinowy z Cevennów jest jasny i skrystalizowany, o bardzo owocowym zapachu duszonych malin i kwaskowym aromacie.

Dlaczego to ważne: tam, gdzie dzikie lub ogrodowe maliny są pospolite, pszczoły pracują na tych samych pędach, które później dają owoce, a w Cevennach ten pożytek można nawet sprzedawać pod własną nazwą.