towardia Skąd biorą się rzeczy.
Polskipl

Miel de Cévennes

Chroniona nazwa miodu ✔ Sprawdzono: 11.2026 · źródeł: 3 Zaktualizowano:

Inne nazwy: Miód z Cevennów

Miel de Cévennes to miód z chronionym oznaczeniem geograficznym UE (ChOG) z Cevennów na południu Francji: wielokwiatowy, wrzosowy, kasztanowy, malinowy i jeżynowy.

Miel de Cévennes to miód z chronionym oznaczeniem geograficznym UE (ChOG) z Cevennów na południu Francji, z gmin w Ardèche, Aveyron, Gard i Lozère. Powstaje z nektaru kwiatów i bywa wielokwiatowy lub odmianowy: wrzosowy, kasztanowy, malinowy albo jeżynowy. Może być płynny, skrystalizowany lub kremowy.

Woda to najwyżej 19 %, a w miodzie z wrzosu zwyczajnego najwyżej 21 %; HMF do 15 mg/kg na koniec roku produkcji. Pyłek upraw nietypowych dla regionu, jak słonecznik, rzepak, lucerna i lawenda, może występować tylko pojedynczo, poniżej 15 %. Pasieki muszą stać w regionie, a miodobranie i pakowanie mogą odbywać się poza nim.

Miód z wrzośca drzewiastego pachnie brązowym karmelem i jest gorzki, z wrzosu zwyczajnego ciemnobursztynowy i galaretowaty, kasztanowy drzewny i garbnikowy, malinowy jasny, skrystalizowany i owocowy. Spotykają się tu klimat górski i śródziemnomorski; gaje kasztanowe rosną od około 400 m, sadzone już w czasach galijsko-rzymskich, a stare ule kłodowe, zwane bruscs, przypominają tradycję.

Dlaczego to ważne dla ciebie: rodzaj decyduje o smaku, bo wrzosowy i kasztanowy są wyraziste i gorzkie, a malinowy i wiosenny wielokwiatowy łagodniejsze.

Fakty

RejestracjaChOG; rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/551
RegionCevenny: gminy w Ardèche, Aveyron, Gard i Lozère
SurowiecNektar kwiatów; wielokwiatowy, wrzosowy, kasztanowy, malinowy, jeżynowy
Podstawa prawnaRozporządzenie (UE) 2015/551; jednolity dokument z 2014
SmakWrzosowy i kasztanowy wyraziste, gorzkie; malinowy owocowy
Pochodzenie botaniczneErica arborea, E. cinerea, Calluna vulgaris, Castanea, Rubus idaeus, R. fruticosus
Wilgotność≤19 %; wrzos ≤21 %
KolorErica arborea: brązowy; Calluna: bursztynowy; Rubus idaeus: blady
rodzajChronione nazwy m…rodzajMiód wielokwiatowypodobnyMiód malinowypodobnyMiód jeżynowypodobnyMiód wiosennyz nektaruMalina właściwaz nektaruJeżyna (ostrężyna)towardia.com
Główne powiązania. Kliknij temat, aby go otworzyć.

Jak łączy się z tematem „Miód i pszczelarstwo”

Miel de Cévennes → rodzaj → Miód wielokwiatowy → rodzaj → 🍯 Miód

Najczęstsze pytania

Jakie miody noszą nazwę Miel de Cévennes?

Wielokwiatowy oraz odmianowe: wrzosowy (trzy gatunki wrzosu), kasztanowy, malinowy i jeżynowy.

Jakie są limity wody i HMF?

Woda najwyżej 19 %, 21 % dla wrzosu zwyczajnego; HMF do 15 mg/kg na koniec roku produkcji.

Gdzie produkuje się ten miód?

W gminach Cevennów w departamentach Ardèche, Aveyron, Gard i Lozère.

Co wiadomo o miejscowej tradycji?

Miód brano dawniej z uli wydrążonych w pniach kasztanów, zwanych bruscs; gaje kasztanowe sadzono już w czasach galijsko-rzymskich.

Czy to prawda, że to miód lawendowy?

Nie. Pyłek lawendy może występować tylko pojedynczo, poniżej 15 %; typowe rośliny to wrzos, kasztan, malina i jeżyna.

Co przeczytać dalej

  • Jeżyna (ostrężyna) — Jeżyna (Rubus fruticosus agg.) to europejski kompleks krzewów owocowych, których kwiaty dają pszczołom nektar na miód odmianowy.
  • Miód wiosenny — Miód wiosenny to miód wielokwiatowy z pierwszego pożytku roku – drzew owocowych, wierzby, mniszka, rzepaku, głogu – zwykle jasny i łagodny.
  • Malina właściwa — Malina właściwa (Rubus idaeus) to krzew owocowy z rodziny różowatych, którego białe kwiaty pszczoły odwiedzają dla nektaru.
  • Miód malinowy — Miód malinowy to miód odmianowy z nektaru maliny właściwej (Rubus idaeus), jasny, zwykle skrystalizowany, o owocowym, kwaskowym aromacie.
  • Miód jeżynowy — Miód jeżynowy to miód odmianowy z nektaru dzikiej jeżyny (Rubus), od jasnego do bursztynowego, owocowy i kwaskowy, krystalizujący wolno i grubo.

Podobne

Miel wallon · Miel de Galicia · Miel de Corse - Mele di Corsica · Miel de Ibiza · Miel de La Alcarria · Slavonski med

ℹ️ Miód to przede wszystkim cukry: około 82 g na 100 g. Nie podawaj miodu dzieciom poniżej 1. roku życia – ryzyko botulizmu niemowlęcego.

Źródła

Wszystkie tematy