🥃 Mizunara

Mizunara to japoński dąb Quercus crispula, który rośnie w Japonii, m.in. na Hokkaido. Nazwę tłumaczy się jako „dąb wodny” z powodu dużej wilgotności drewna. Robi się z niego beczki do japońskiej whisky. Dojrzewanie w takiej beczce nadaje nuty drzewa sandałowego, kokosa i kadzidła, których nie dają dęby europejskie ani amerykańskie.

Dlaczego jest rzadki. Według wydawców drzewo potrzebuje około 200 lat, by osiągnąć 70–80 cm średnicy, potrzebne na beczkę. Pień rośnie nierówno, a drewno jest sękate i porowate, więc bednarze z trudem budują naczynie, które nie przecieka. Klepki suszy się co najmniej trzy lata.

Dlaczego jest kosztowny. Jedna beczka może kosztować wielokrotnie więcej niż standardowa z dębu europejskiego czy amerykańskiego. Dlatego destylarnie rzadko dojrzewają w niej whisky w całości: częściej używają mizunary do finiszu albo łączą ją z alkoholem z innych beczek. Niektórzy eksperci ostrzegają, że dojrzewanie finiszowe nie zawsze oddaje prawdziwy charakter.

Historia. Japońscy producenci najpierw naśladowali Szkotów i dojrzewali whisky w dębie europejskim lub amerykańskim. Gdy w czasie II wojny światowej i po niej brakowało importowanych beczek, sięgnęli po mizunarę, czyli miejscowe drzewo. Tak narodził się wyjątkowy styl japońskiej whisky.

Dlaczego to ważne dla Ciebie. Słowo „Mizunara” na etykiecie nie gwarantuje pełnego dojrzewania w tym dębie: sprawdź, czy chodzi o finisz, czy o długie dojrzewanie. Rzadkość drzewa tłumaczy wartość, ale nie wpływa na bezpieczeństwo napoju. WHO przypomina: nie istnieje bezpieczna dawka alkoholu.