Pho

Pho (phở) to wietnamska zupa z makaronem ryżowym w przejrzystym rosole wołowym lub drobiowym. Do miski trafiają cienkie plasterki mięsa, a na wierzch dodaje się limonkę i świeże zioła. Podaje się je głównie na śniadanie, a w 2024 roku pho w stylu hanojskim i Nam Dinh wpisano na krajową listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego Wietnamu.

Sercem dania jest rosół. Według krajowego urzędu turystyki Wietnamu gotuje się go godzinami z suszonymi przyprawami: cynamonem, anyżem gwiazdkowatym, goździkami, kardamonem i kolendrą. Cienko pokrojona wołowina lub kurczak trafia do gotowej miski, a przy stole dodaje się ćwiartki limonki i zioła, takie jak kolendra, bazylia i mięta.

Skąd wzięło się pho, wciąż się spiera. Jedni wiążą je z francuskim pot-au-feu, inni z chińską zupą z makaronem i wołowiną, jeszcze inni z wietnamskim daniem z makaronem i mięsem bawołu. Historycy sądzą, że popularność zdobyło w Hanoi i Nam Dinh w czasach francuskiej kolonizacji. Zaczynało jako uliczne jedzenie, sprzedawane przez handlarzy, którzy nosili garnki z rosołem i makaronem na przenośnych kuchenkach, a sprzedawcy i kucharze domowi wciąż dostosowywali je do przystępnych składników.

Głównymi ośrodkami są Hanoi i prowincja Nam Dinh. Wietnamska agencja prasowa podaje, że w 30 dzielnicach Hanoi jest prawie 700 restauracji pho, a w Nam Dinh około 300. Wsie Van Cu, Giao Cu i Tay Lac w powiecie Nam Truc uważa się za ojczyznę pho w stylu Nam Dinh. Decyzję o wpisie na listę dziedzictwa podjęło 13 sierpnia 2024 roku Ministerstwo Kultury, Sportu i Turystyki.

Dlaczego to ważne dla ciebie. Pho to nie jeden stały przepis, ale rodzina misek, od przejrzystej hanojskiej po inne wersje z innymi ziołami. Szukając prawdziwego, oceniaj rosół: ma być przejrzysty i pachnieć cynamonem i anyżem, a limonkę i zioła dodaje się dopiero przy stole.