Szałwia lekarska

Szałwia lekarska (Salvia officinalis) to niewielki aromatyczny krzew z rodziny jasnotowatych, który pszczoły odwiedzają dla nektaru na suchym wybrzeżu Adriatyku. Chorwacja jest głównym europejskim producentem miodu szałwiowego, wytwarza go także Grecja.

W południowo-wschodniej Istrii szałwia rośnie w szerokim zespole z ostnicą na pastwiskach i daje znaczne ilości nektaru. Specyfikacja istryjska nazywa Istrię najbardziej wysuniętym na północ punktem, w którym szałwia lekarska jest rozpowszechniona w formie rodzimej, a na północy wyspy Cres pastwiska szałwiowe należą do najważniejszych skalistych zbiorowisk roślinnych. W Dalmacji szałwia rośnie głównie na terenach krasowych o bardzo kamienistym podglebiu, wystawionych na wiatr borę.

Oba chronione nazwy, Dalmatinski med i Istarski med, obejmują typ szałwiowy: w Dalmacji miód musi zawierać ponad 10 % pyłku szałwii, w Istrii co najmniej 15 %. W Dalmacji pracuje pszczoła krajeńska. Dalmatyński miód szałwiowy wykazuje pyłek szałwii od 11 % do 67 %, średnio 24 %, wraz z pyłkiem janowca (Paliurus spina-christi) i wrzośca drzewiastego (Erica arborea). Jego przewodnictwo elektryczne wynosi 0,20–0,45 mS/cm w Dalmacji i 0,20–0,55 mS/cm w Istrii.

Miód szałwiowy z tych wybrzeży ma barwę od jasnego do ciemnego bursztynu z zielonkawym połyskiem, pachnie suszonymi ziołami i kamforą, a kończy się lekką goryczą. Typ istryjski bywa też czerwonobrązowy lub pomarańczowoczerwony, o drzewnym aromacie.

Dlaczego to ważne: pod tymi dwiema nazwami słowo szałwia na słoiku ma oparcie w minimalnej zawartości pyłku, więc roślina z etykiety naprawdę pożywiła pszczoły.