🥃 Borderies

Borderies to dodatkowa nazwa geograficzna do kontrolowanej apelacji „Cognac” i najmniejsze z sześciu cru koniaku: około 4 tysięcy hektarów winnic na prawym brzegu Charenty, na północ i zachód od miasta Cognac. Specyfikacja opisuje tutejsze destylaty koniakowe jako okrągłe, aromatyczne i łagodne, z charakterystyczną nutą fiołka.

Granice. Cru wyznaczył dekret z 13 stycznia 1938 roku na podstawie klasyfikacji gleb, którą około 1860 roku opracował geolog Henri Coquand. Według obowiązującej specyfikacji AOC Cognac, zatwierdzonej 10 czerwca 2026 roku, do Borderies należą gminy Javrezac, Louzac-Saint-André, Saint-Laurent-de-Cognac i Val-de-Cognac, prawobrzeżna część miasta Cognac w departamencie Charente, a także Burie i Chérac w Charente-Maritime.

Gleba i smak. Gleby są tu krzemionkowo-gliniaste, z krzemieniem, który pozostał po wypłukaniu wapienia. Destylaty z Borderies, według specyfikacji, osiągają najlepszą jakość szybciej niż destylaty z Grande i Petite Champagne. Difford's Guide dodaje nuty orzechowe i zauważa, że czyste Borderies są rzadkie: najczęściej kupażuje się je z innymi cru. Osobne wydania Borderies oferuje między innymi rodzinny dom Camus.

Historia i zasady. Specyfikacja wspomina, że już w czasach renesansu holenderskie statki wywoziły z portów Charenty wina z cru „Champagne” i „Borderies”, a z czasem Holendrzy zaczęli je destylować. Pozostałe zasady są takie jak dla każdego koniaku: odmiany głównie ugni blanc, podwójna destylacja w miedzianym alembiku charentais do 73,7% obj., dojrzewanie wyłącznie w dębie przez co najmniej dwa lata.

Dlaczego to ważne dla Ciebie. „Borderies” na etykiecie oznacza, że wszystkie destylaty pochodzą z jednego małego cru, a nie z całego regionu Cognac. Nazwa ta nie mówi nic o wieku: określają go oznaczenia VS, VSOP lub XO. To mocny trunek od 40% obj. WHO przypomina: nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.