Miód esparcetowy

Miód esparcetowy to miód jednokwiatowy z nektaru esparcety siewnej (Onobrychis viciifolia), wieloletniej motylkowatej rośliny pastewnej.

Miód esparcetowy znany jest we Włoszech, Austrii, wschodniej i południowo-wschodniej Europie, Hiszpanii, Luksemburgu, Francji, Niemczech, Szwajcarii i na Wyspach Brytyjskich. We Włoszech sprzedawany jest jako miele di lupinella.

Włoskie badanie z 2024 roku objęło jednokwiatowy miód esparcetowy z Abruzji, ekologiczny produkt handlowy pobrany z trzech opakowań z jednego roku produkcji. Zawierał 60 związków lotnych; terpeny i norizoprenoidy stanowiły 71 % całkowitej powierzchni pików, a głównym terpenem był hotrienol, około 53 % powierzchni pików terpenoidów. Spośród pięciu włoskich miodów z roślin motylkowatych ta próbka miała najwyższą całkowitą zawartość polifenoli: 408 µg ekwiwalentu kwasu galusowego na gram.

W UE dyrektywa 2001/110/WE określa miód jako naturalną słodką substancję wytwarzaną przez pszczoły Apis mellifera z nektaru roślin i pozwala podać pochodzenie roślinne tylko wtedy, gdy miód pochodzi w całości lub głównie z tego źródła. Esparceta nie należy do miodów z wyższym limitem sacharozy, więc obowiązują limity ogólne: najwyżej 5 g sacharozy na 100 g, najwyżej 20 % wody i z reguły najwyżej 40 mg/kg hydroksymetylofurfuralu.

W francuskich Cevennach pyłek esparcety występuje jako pyłek towarzyszący w wielokwiatowym miodzie Miel des Cévennes.

Dlaczego to ważne: jeśli na włoskim słoiku widnieje „lupinella”, to ten sam miód esparcetowy; nazwy różnią się w zależności od języka, ale roślina jest ta sama — Onobrychis viciifolia.