Miód nektarowy i spadziowy

Miód nektarowy pszczoły robią z nektaru roślin, a miód spadziowy głównie z wydzielin owadów żerujących na soku roślin, które osiadają na żywych częściach roślin, lub z wydzielin żywych części roślin. To dwa rodzaje Miodu według pochodzenia w dyrektywie UE 2001/110/WE. Od rodzaju zależą barwa, smak i skład.

Nektar pszczoły zbierają z akacji, lipy, słonecznika, rzepaku. Spadź wytwarzają mszyce i inne owady na żywych drzewach, najczęściej na jodle, świerku, sosnach i dębach. Pszczoły przerabiają oba surowce własnymi substancjami, odwadniają je i zostawiają do dojrzewania w plastrach.

Różnicę pokazuje laboratorium. Miód nektarowy ma co najmniej 60 g fruktozy i glukozy razem na 100 g, a przewodność elektryczna wynosi do 0,8 mS/cm. Miód spadziowy wymaga co najmniej 45 g na 100 g i przewodności od 0,8 mS/cm; taki sam próg ma miód kasztanowy.

Miód spadziowy jest ciemniejszy. Jodłowy ma zielonkawy połysk, drzewny aromat, bardzo gęstą konsystencję i krystalizuje powoli. Miód leśny z Kraški med pachnie żywicą i karmelem. Według FAO najwięcej składników mineralnych mają ciemne miody, zwłaszcza spadziowe.

Dlaczego to ważne dla ciebie: jeśli lubisz łagodną słodycz, szukaj jasnego miodu nektarowego, na przykład miodu akacjowego. Jeśli wolisz żywiczne, lekko gorzkawe nuty, wybierz miód spadziowy. Rejestr UE chroni nazwy tego typu, np. Miel de sapin des Vosges i Podkarpacki miód spadziowy.