🥃 Beefeater

Beefeater to marka London dry ginu, którą od 1863 roku wytwarzał James Burrough, a dziś produkuje Pernod Ricard. Do ginu bierze się dziewięć roślin, wśród nich jałowiec, arcydzięgiel i pomarańczę sewilską, które macerują w spirytusie około 24 godzin przed destylacją. Base ma 40 % obj., a Beefeater 24 – 45 %.

James Burrough kupił destylarnię w Chelsea w 1862 lub 1863 roku (źródła się różnią), a własny gin zaczął wytwarzać w 1863. Nazwa Beefeater pojawia się w księgach rachunkowych z 1876 roku. W 1908 roku produkcja przeniosła się do Lambeth, a w 1958 do Kennington w Londynie. Do 1987 roku marka pozostawała w rodzinie Burrough, potem należała do Whitbread i Allied Domecq. Od 2005 roku właścicielem jest Pernod Ricard. Allied Domecq jako firmy już nie ma, dlatego pole „właściciel” w katalogu należy poprawić na „Pernod Ricard”.

Dziewięć roślin w składzie to jałowiec, korzeń i nasiona arcydzięgla, kolendra, lukrecja, migdał, kłącze kosaćca, pomarańcza sewilska i skórka cytryny. Macerują około 24 godzin. Beefeater 24 pojawił się w 2009 roku: do receptury dodano zieloną herbatę (sencha) i grejpfruta. W USA moc marki obniżano z 47 do 44, a potem do 40 %.

Opowieści, że Burrough był farmaceutą, nie znaleźliśmy w potwierdzonych źródłach i nie używamy ich.

Dlaczego to ważne dla Ciebie. Beefeater Base i Beefeater 24 różnią się mocą: 40 i 45 % obj. Wersja 24 ma dodatkowe rośliny, a moc w różnych krajach bywała różna. Sprawdź procenty na etykiecie. WHO przypomina: nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.