🥃 Bombay Sapphire

Bombay Sapphire to angielski gin London Dry grupy Bacardi. Jego aromat pochodzi od dziesięciu roślin, przez które podczas destylacji przechodzi para spirytusu — na etykiecie ta metoda nazwana jest „Vapour Infused”. Od 2014 roku gin destyluje się w dawnej papierni Laverstoke w hrabstwie Hampshire. Moc wynosi 40 lub 47 % obj., zależnie od rynku.

Markę uruchomiła brytyjska firma International Distillers & Vintners w latach 80.: Wikipedia podaje rok 1986, inne źródła — 1987. Była to droższa wersja Bombay Dry Gin. W 1997 roku Diageo, do której wówczas należała IDV, sprzedała markę Bacardi; dziś gin produkuje jej spółka zależna Bombay Spirits Company. Przez długi czas Bombay Sapphire destylowała na zlecenie firma G&J Greenall w Warrington, a w 2014 roku otwarto własną destylarnię w Laverstoke z oranżeriami, w których rosną rośliny z receptury. Nazwa nawiązuje do ginu z tonikiem z czasów Indii Brytyjskich, a niebieska butelka z portretem królowej Wiktorii stała się rozpoznawalnym znakiem marki. Na etykiecie widnieje też napis „według receptury z 1761 roku”.

Dziesięć roślin receptury: jałowiec, skórka cytrynowa, ziarna rajskie (nasiona melegety), kolendra, kubeba, korzeń irysa, migdał, kora kasji, lukrecja i arcydzięgiel. Nie moczy się ich w spirytusie, lecz umieszcza w perforowanych miedzianych koszach wewnątrz aparatu destylacyjnego: para spirytusu, unosząc się, zabiera z nich olejki aromatyczne. Oznaczenie London Dry Gin według przepisów UE oznacza, że cały aromat uzyskano w destylacji, bez barwników i z minimalną ilością cukru.

W linii oprócz klasycznego ginu są Bombay Sapphire East (z trawą cytrynową i czarnym pieprzem), Star of Bombay i jagodowy Bombay Bramble; Bombay Original Dry to pokrewny gin z ośmioma roślinami.

Dlaczego to ważne. „Bombay” w nazwie nie oznacza Indii: gin powstaje w Anglii. „London Dry” to sposób produkcji, a nie miasto. Moc bywa różna (40 % w Europie, 47 % w USA i w duty free), więc sprawdzaj etykietę. WHO przypomina: nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.