🥃 Mojito

Mojito to kubański long drink z białego rumu, soku ze świeżej limonki, mięty, cukru i wody gazowanej. Międzynarodowe Stowarzyszenie Barmanów (IBA) zalicza go do „Contemporary Classics”. Według przepisu IBA 45 ml białego kubańskiego rumu łączy się z sokiem z limonki, sześcioma gałązkami mięty i dwiema łyżeczkami białego cukru trzcinowego.

Pochodzenie. Według Difford's Guide możliwym przodkiem mojito jest „draque” (Draque): napój z trzcinowego spirytusu, cukru, limonki i mięty, nazwany na cześć Francisa Drake'a, który w 1586 roku stał u wybrzeży Kuby. Najstarszy znany przepis, „Mojo Criollo”, wydrukowano w kubańskiej książce z 1927 roku, a samo słowo „Mojito” po raz pierwszy pojawiło się w menu baru Sloppy Joe's z sezonu 1931–1932.

Legenda o Hemingwayu. Często powtarza się, że pierwsze mojito przyrządzono w hawańskim barze La Bodeguita del Medio i że pił je tam Ernest Hemingway. Difford's Guide zaznacza, że nie ma na to dowodów: w książkach pisarza nie wspomniano ani o mojito, ani o tym barze. Pochodzenie nazwy także nie jest ustalone: wywodzi się ją od hiszpańskiego „mojar” („zwilżać”) albo od słowa „mojo”.

Przygotowanie. Miętę rozgniata się z cukrem i limonką, dodaje odrobinę wody gazowanej, wsypuje lód, wlewa rum i dolewa wodę gazowaną. Rozgniatać trzeba ostrożnie, by nie zmiażdżyć liści do goryczy. Drinka ozdabia się gałązką mięty i plasterkiem limonki.

Dlaczego to ważne dla Ciebie. Mięta i woda gazowana maskują moc: w szklance jest pełna porcja rumu. Nazwa w karcie nie gwarantuje jednego przepisu, więc cukier i rum dobiera sam bar. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) przypomina: nie istnieje bezpieczna dawka alkoholu.