🥃 Rum

Rum to napój spirytusowy otrzymywany wyłącznie przez destylację sfermentowanej melasy lub syropu, pozostałych po produkcji cukru trzcinowego, albo samego soku z trzciny cukrowej. W Unii Europejskiej jest to kategoria 1 załącznika I do rozporządzenia (UE) 2019/787: destylacja poniżej 96% obj., a gotowy rum musi mieć co najmniej 37,5% obj.

Rozporządzenie wyznacza wyraźne granice. Nie wolno dodawać alkoholu, rozcieńczonego czy nie, a rumu nie wolno aromatyzować. Barwę można korygować tylko karmelem, a słodzić wyłącznie po to, by zaokrąglić smak: gotowy napój może zawierać najwyżej 20 g produktów słodzących na litr w przeliczeniu na cukier inwertowany. Destylat musi zachować rozpoznawalne cechy rumu.

Rumy z zarejestrowanym oznaczeniem geograficznym mogą dodać do nazwy „traditionnel” lub „tradicional”. Warunki: surowce wyłącznie z miejsca produkcji, destylacja poniżej 90% obj., co najmniej 225 g substancji lotnych na hektolitr czystego alkoholu i żadnego słodzenia. Określenie „agricultural” wymaga ponadto destylacji wyłącznie soku z trzciny i jest zastrzeżone dla francuskich departamentów zamorskich oraz Madery. Unijna lista oznaczeń geograficznych obejmuje dziewięć nazw rumu, w tym Rhum de la Martinique, Rum da Madeira i Ron de Guatemala.

W USA norma 27 CFR § 5.147 definiuje rum jako destylat z soku, syropu, melasy lub innych produktów ubocznych trzciny, destylowany poniżej 95% obj. i butelkowany przy mocy co najmniej 40% obj. Brazylijska cachaça jest tam uznawana za odmianę rumu.

Dlaczego to ważne dla ciebie. Ciemna barwa nie dowodzi leżakowania, bo karmel do barwienia jest dozwolony. Rumu nie wolno aromatyzować, więc napój z dodanymi aromatami według przepisów UE nie jest już rumem. Słowa „traditionnel” i „agricultural” pojawiają się tylko na rumach o chronionej nazwie i oznaczają surowsze zasady. I pamiętaj: według WHO nie ma bezpiecznej ilości alkoholu.