🥃 Orahovača

Orahovača (po chorwacku orahovac) to gęsty ciemny likier bałkański, który robi się z niedojrzałych zielonych orzechów włoskich zalanych rakiją z cukrem. To nie destylat: orzechy tylko się macerują w gotowym spirytusie. Trunek jest rozpowszechniony w Chorwacji, Serbii, Czarnogórze i Macedonii Północnej, gdzie nazywa się oreovka, i najczęściej przygotowuje się go w domu.

Jak powstaje. Orzechy zbiera się pod koniec wiosny lub na początku lata, zanim stwardnieje skorupa. Nacina się je, wkłada do słoja z cukrem lub miodem i zalewa rakiją, z wytłoków winogronowych albo z jabłek. Według macedońskiej receptury na litr rakiji bierze się około 40 orzechów i 300–500 g cukru. Słoik stoi na słońcu około 40 dni, potem trunek się odcedza.

Smak. Orahovača wychodzi ciemna, gorzkawo-słodka, z nutą orzecha i przypraw. Niektórzy dodają skórkę cytrusów, wanilię, goździki lub cynamon, inni zostawiają czysty orzechowy smak. Według zagrzebskiego przewodnika trunek zyskuje po kilku miesiącach lub roku w butelce. Podaje się go po obfitym obiedzie albo do kawy z ciastkami.

Krewniacy. Włoski nocino to taki sam likier z zielonych orzechów; w prawie UE nazwa „nocino” wymaga co najmniej 30 % obj. i 100 g cukru na litr. Słoweński „Orehovec” dawniej figurował w wykazie chronionych nazw UE, ale go skreślono. Domowa orahovača nie ma przepisów, więc jej moc i słodycz bywają różne.

Dlaczego to ważne dla ciebie. Orahovačę często nazywa się lekiem na żołądek, a w Macedonii także na tarczycę, ale nie ma na to dowodów; w UE oświadczenia o korzyściach na mocnych napojach są zakazane. To słodki trunek na rakiji, domowy bez kontroli jakości. Światowa Organizacja Zdrowia przypomina: nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.