🥃 Rosolio

Rosolio to ogólna włoska nazwa łagodnych, słodkich likierów. Według „The Oxford Companion to Spirits & Cocktails” jest to jeden z najstarszych ziołowych likierów Włoch, sięgający XV wieku. Jego pierwotnym składnikiem była rosiczka, po łacinie ros solis, którą z czasem zastąpił szafran: daje ten sam złocisty kolor i jest łatwiejszy w użyciu, a zestaw roślin przesunął się w stronę przypraw.

Historia. W połowie XV wieku rosolio robiono w północno-wschodnich Włoszech i regularnie wysyłano z Wenecji, gdzie w miejscowym dialekcie nazywano je aqua ruoxa. Wśród nabywców byli książę Burgundii i dwór Edwarda IV Angielskiego, a receptura stała się standardem dla europejskich destylatorów.

Smaki. Najpopularniejszym aromatem były cytrusy; mocne przyprawy, takie jak cynamon i gałka muszkatołowa, dawały tylko akcenty, a często używano kopru włoskiego i płatków róż. W 1857 roku likierownik Pietro Valsecchi opisał rosolio jako każdy łagodny, słodki likier, a we Włoszech nazwa stała się ogólna.

Upadek i powrót. Przez większą część XX wieku rosolio uważano za staromodne, ale drobni producenci w Turynie, na Sycylii i na południu Włoch nadal je robili. W XXI wieku zainteresowanie wróciło; w 2016 roku barman Giuseppe Gallo wypuścił rosolio z bergamotką.

Prawo. Rozporządzenie (UE) 2019/787 nie przewiduje osobnej kategorii dla rosolio. Rosolio sprzedawane w UE jako likier musi mieć co najmniej 15 % obj. i zasadniczo co najmniej 100 g cukru na litr.

Dlaczego to ważne dla Ciebie. Słowo obejmuje wiele receptur, więc skład i moc różnią się u poszczególnych producentów – czytaj etykietę. WHO przypomina, że nie istnieje bezpieczny poziom spożycia alkoholu.