🥃 Nocino

Nocino, czyli orzechówka, to likier, którego smak pochodzi głównie z maceracji, albo maceracji z destylacją, całych zielonych orzechów włoskich (Juglans regia). W UE to kategoria 38 rozporządzenia (UE) 2019/787: moc co najmniej 30 % obj., cukru — nie mniej niż 100 g/l w przeliczeniu na cukier inwertowany.

Najbardziej znana odmiana ma oznaczenie geograficzne „Nocino di Modena” (od 2008 roku). Jego specyfikacja wymaga co najmniej 250 g orzechów na litr gotowego likieru — owoców zebranych w czerwcu, gdy łupina jeszcze nie stwardniała. Orzechy kroi się i poddaje maceracji w alkoholu przez co najmniej cztery miesiące, po czym nastaw dojrzewa jeszcze sześć miesięcy. Gotowy likier ma 38–43 % obj. i 150–400 g/l cukru; można dodać wyciąg z cynamonu, goździków lub kolendry.

Zgodnie z tradycją przytoczoną w specyfikacji orzechy zbiera się 24 czerwca, w dzień świętego Jana Chrzciciela. Przepis na „likier zwany nocino” zapisał modeński kucharz Ferdinando Cavazzoni w latach 1860–1867, a w 1891 roku przytoczył go Pellegrino Artusi w książce „La scienza in cucina e l'arte di mangiar bene”. Na etykiecie można napisać „invecchiato” po co najmniej 20 miesiącach dojrzewania i „riserva” — po 32 miesiącach. Rozlewa się wyłącznie do szklanych butelek do 1,5 l.

Dlaczego to ważne dla ciebie. Ciemnobrązowy kolor i smak niedojrzałego orzecha nadaje sam surowiec. Orzech włoski jest alergenem według przepisów UE i wskazuje się go na etykiecie nawet w mocnym napoju. Moc nocino — od 30 % obj., wyższa niż w większości likierów. WHO: nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.