🥃 Rakija

Rakija to ogólna nazwa mocnych destylatów owocowych i winogronowych na Bałkanach: śliwkowych, pigwowych, morelowych, gruszkowych, z winogron lub wytłoczyn. Prawo UE nie zna odrębnej kategorii „rakija”: rakija owocowa odpowiada kategorii 9 rozporządzenia 2019/787, destylat z wytłoczyn — kategorii 6, a destylat z wina — kategorii 4. Minimalna moc we wszystkich trzech wynosi 37,5 % vol.

W Serbii rakiję określa ustawa o napojach spirytusowych z 2015 roku. „Rakija od voća” powstaje wyłącznie przez fermentację i destylację mięsistych owoców, jagód lub warzyw, z pestkami lub bez, poniżej 86 % vol., aby destylat zachował zapach i smak surowca. Dodany alkohol i aromatyzowanie są zakazane; metanolu może być do 1000 g/hl, dla śliwki, jabłka lub moreli do 1200, a dla gruszki Williams lub pigwy do 1350. Nazwa musi zawierać słowo „rakija” i nazwę owocu, a dla śliwki dozwolona jest „šljivovica”. Komovica to rakija z wytłoczyn winogronowych, również od 37,5 % vol.

W rejestrze UE 12 bułgarskich nazw zawiera słowo „rakya”: dziesięć winogronowych, jak Sungurlarska czy Pomoriyska grozdova rakya, i dwie śliwkowe — Troyanska i Loveshka (2005). W 2012 roku Chorwacja objęła ochroną Hrvatska loza (winogronową), dwie šljivovica oraz ziołową Hrvatska travarica.

W 2022 roku UNESCO wpisało na Listę reprezentatywną serbską tradycję šljivovicy: destyluje się ją dwukrotnie w ręcznie robionych miedzianych alembikach i dojrzewa co najmniej rok, zwykle w dębie.

Dlaczego to ważne dla ciebie. Słowo „rakija” nie mówi, z czego jest napój: szukaj nazwy owocu, jak w „rakija od šljive” czy „šljivovica”, albo „loza” lub „grozdova” dla winogron. Pochodzenie gwarantuje tylko chroniona nazwa. Aromatyzowanie rakiji owocowej jest zakazane. WHO: nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.