🧀 Robiola di Roccaverano

Robiola di Roccaverano, zwany też Roccaverano, to mały włoski ser miękki z chronioną nazwą pochodzenia (ChNP, PDO), wytwarzany z surowego mleka koziego na wzgórzach południowego Piemontu. Nazwa jest chroniona w UE od 2 lipca 1996 r.; krótka nazwa „Roccaverano” może być używana zamiennie po zmianie zatwierdzonej rozporządzeniem (UE) 2023/335.

Mleko. Wyłącznie surowe mleko kozie ras roccaverano i camosciata alpina oraz ich mieszańców, z kolejnych dojów w ciągu 24–48 godzin, ze strefy produkcji. Kozy pasą się od 1 marca do 30 listopada i dostają też pasze zielone lub suche, zboża, rośliny strączkowe i oleiste. Ponad 80 % paszy musi pochodzić ze strefy; zakazane są kiszonki z kukurydzy i z traw.

Ser. Walec o prostych podstawach i lekko ściętych krawędziach, o średnicy 10–14 cm i wysokości 2,5–4 cm, ważący 250–400 g. Tłuszcz stanowi co najmniej 40 % suchej masy, białko co najmniej 34 %, popiół co najmniej 3 %. Ser świeży (prodotto fresco) dojrzewa 4–10 dni: skórka z lekkim naturalnym nalotem pleśni lub jej brak, mleczno-biały, miękki, kremowy miąższ, smak delikatny, pełny i/lub lekko kwaskowy. Ser dojrzały (prodotto affinato) dojrzewa 11 dni lub dłużej: naturalny nalot pleśni, nieco bardziej zwarty miąższ, aromaty nasilają się aż do ostrości. Ser można też przechowywać do sześciu miesięcy w oliwie w szklanych słoikach lub w słomie.

Obszar. Dziesięć gmin prowincji Asti (Bubbio, Cessole, Loazzolo, Mombaldone, Monastero Bormida, Olmo Gentile, Roccaverano, San Giorgio Scarampi, Serole, Vesime) i dziewięć prowincji Alessandria (Cartosio, Castelletto d'Erro, Denice, Malvicino, Merana, Montechiaro d'Acqui, Pareto, Ponti, Spigno Monferrato). Tam odbywają się dój, wytwarzanie, dojrzewanie i pakowanie.

Oznakowanie. Sery sprzedaje się w całości i w opakowaniu, zaplombowanym etykietą samoprzylepną z logo ChNP i numerem kodowym gospodarstwa produkcyjnego.