🥃 Whisky d’Alsace (whisky alzacka)

Alzacka whisky (Whisky d’Alsace, Whisky alsacien) to francuskie oznaczenie geograficzne whisky wyłącznie ze słodu jęczmiennego, wody i drożdży, zacieranej, fermentowanej, destylowanej w miedzianych alembikach i dojrzewającej co najmniej trzy lata w dębowych beczkach do 700 litrów w Alzacji. Butelkuje się ją z mocą od 40 do 65 % obj., bez żadnego barwnika.

W eAmbrosia nazwa ma numer EUGI00000014099 i jest chroniona od 13 lutego 2008 roku. Wymagania zawiera specyfikacja zatwierdzona francuskim rozporządzeniem z 30 grudnia 2014 roku oraz dokumentacja techniczna przekazana Komisji Europejskiej w 2017 roku. Wnioskodawcą jest syndykat destylatorów i likierników Alzacji w Colmar; kontrolę sprawuje Narodowy Instytut Pochodzenia i Jakości (INAO).

Strefa obejmuje wszystkie gminy departamentów Dolny Ren i Górny Ren. Mielenie słodu, zacieranie, fermentacja, destylacja, dojrzewanie i rozcieńczanie odbywają się tutaj, a woda pochodzi tylko z tej strefy. Zakazane są dodane enzymy, podgrzewanie zacieru, dodawanie cukru i modyfikowane genetycznie odmiany jęczmienia.

Destyluje się wyłącznie okresowo: w prostym alembiku lub z kolumną do trzech półek, o pojemności do 25 hl, z miedzianymi częściami do łabędziej szyi; spirytus wypływa z mocą 60–80 % obj. Po trzech latach w dębie dojrzewanie można kontynuować w beczkach z innego drewna. Whisky alzacka rozpowszechnia się od lat 90.; w 2012 roku robiło ją pięć gorzelni.

Dlaczego to ważne dla ciebie. Kolor whisky alzackiej pochodzi wyłącznie z drewna: karmel jest zakazany, inaczej niż w scotchu. „Single malt” oznacza jedną gorzelnię i prostą destylację okresową. Wiek na etykiecie można podać tylko dla whisky dojrzewającej co najmniej sześć lat. WHO przypomina, że nie istnieje bezpieczna dawka alkoholu.