🥃 Whisky de Bretagne (whisky bretońska)

Bretońska whisky (Whisky de Bretagne, Whisky breton) to francuskie oznaczenie geograficzne whisky ze zbóż słodowanych, do których można dodać całe ziarna innych, destylowanej i dojrzewającej co najmniej trzy lata w dębowych beczkach do 700 litrów w Bretanii. Butelkuje się ją od 40 % obj.

W eAmbrosia nazwa ma numer EUGI00000014078 i jest chroniona od 13 lutego 2008 roku. Specyfikację zatwierdzono francuskim rozporządzeniem z 30 grudnia 2014 roku, a dokumentację techniczną przekazano Komisji Europejskiej w 2017 roku; wnioskodawca: syndykat ochrony whisky bretońskiej; kontrola: INAO. Strefa obejmuje 1 409 gmin departamentów Côtes-d’Armor, Finistère, Ille-et-Vilaine, Morbihan oraz część Loary Atlantyckiej na północ od Loary.

Dozwolone zboża to jęczmień, pszenica, gryka, pszenżyto, żyto, orkisz, kukurydza i owies, bez odmian modyfikowanych genetycznie. Zacier przygotowuje się wodą od 50 °C, a fermentacja trwa od 36 godzin do 12 dni. Destyluje się w miedzianych alembikach do 60 hl lub w miedzianych kolumnach. Woda do zacierania i rozcieńczania pochodzi tylko ze strefy; według specyfikacji miękka woda z granitowego podłoża Masywu Armorykańskiego wpływa na fermentację.

Bretania od dawna destylowała cydr: małe alembiki „à repasse” po wymianie łabędziej szyi nadawały się też do zacieru zbożowego. Bretońską whisky produkuje się od 1958 roku, gdy zaczęła ją robić gorzelnia w Ille-et-Vilaine; pierwszy bretoński single malt sprzedano w 1998 roku.

Dlaczego to ważne dla ciebie. „Whisky de Bretagne” gwarantuje bretońską destylację i co najmniej trzy lata dojrzewania, ale nie sam jęczmień — whisky może być też z gryki lub żyta. „Single malt” oznacza tu jedną gorzelnię, wyłącznie słód jęczmienny i prosty alembik. Karmel do barwienia jest dozwolony. WHO przypomina, że nie istnieje bezpieczna dawka alkoholu.