🥃 Grappa z Friuli

Grappa z Friuli (Grappa friulana / Grappa del Friuli) to oznaczenie geograficzne UE dla grappy z wytłoczyn winogron uprawianych i przetworzonych w regionie Friuli-Wenecja Julijska. Tam ją się destyluje, doprowadza do odpowiedniej mocy i rozlewa. Minimalna moc to 40% obj., substancji lotnych — od 200 g/hl 100% alkoholu. Ochrona w UE obowiązuje od 12 czerwca 1989 roku.

Próg substancji lotnych jest tu dwukrotnie wyższy niż ogólne 140 g/hl: według specyfikacji daje to intensywniejszy aromat surowca. Wytłoczyny destyluje się w aparatach ciągłych lub alembikach periodycznych, w łaźni wodnej lub nad otwartym ogniem, oddzielając „głowę” i „ogon”, poniżej 86% obj. Obniżanie mocy wodą demineralizowaną, schładzanie, filtrowanie i rozlew — wyłącznie w regionie.

Zgodnie z tradycją dozwolone są ruta, jałowiec, goryczka, marzanka wonna, piołun i sosna górska, a z owoców — borówka; wymienia się je na etykiecie. Cukru — do 20 g/l, tyle samo można dodać miodu; karmel — dopiero po 12 miesiącach w drewnie. Rodzaj beczki (barrique, tonneau itp.) można podać tylko wtedy, gdy grappa przebywała w niej przez cały deklarowany okres.

Specyfikacja wspomina alembik do wyrobu trunków w Cividale del Friuli w zapisach z 1451 roku, a w 1744 roku cesarzowa Maria Teresa zliberalizowała domową destylację w austriackim Friuli. W 1890 roku w prowincji Udine było 33 gorzelnie i 238 działających wiejskich. W 1995 roku 15 gorzelni regionu dało nieco ponad 9% włoskiej grappy.

Dlaczego to ważne dla ciebie. Nazwa gwarantuje winogrona z Friuli i cały cykl w regionie. „Vecchia” oznacza co najmniej 12 miesięcy w drewnie, „riserva” — 18. WHO przypomina: nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.