🥃 Grappa z Lombardii

Grappa z Lombardii (Grappa lombarda / Grappa della Lombardia) to oznaczenie geograficzne UE dla grappy z wytłoczyn winogron uprawianych i przerobionych na wino w Lombardii. Wytłoczyny i osad destyluje się w regionie, a grappę tam samo obrabia się i rozlewa. Minimalna moc to 37,5% obj. Ochrona w UE obowiązuje od 12 czerwca 1989 roku.

Surowiec to odmiany z lombardzkiego rejestru dopuszczonych. Obróbka i rozlew mogą odbywać się nie w tej gorzelni, w której grappę destylowano, ale obowiązkowo w Lombardii. Specyfikacja opisuje różne warunki: łagodny klimat rejonów jeziorowych i duże różnice temperatur w Valtellinie i Oltrepò Pavese. Z wytłoczyn muscata, rieslinga, malvasii i pinot noir powstaje aromatyczna grappa, z długo macerowanych czerwonych — nadająca się do długiego dojrzewania.

Zgodnie z tradycją dozwolonych jest 13 roślin: ruta, wrotycz, rumianek, piołun, jałowiec, marzanka wonna, dereń, mięta, lukrecja, sosna górska, goryczka, arcydzięgiel i szafran; wymienia się je na etykiecie. Cukru — do 20 g/l, karmel — dopiero po 12 miesiącach dojrzewania. Odmianę można podać, jeśli stanowi co najmniej 85% masy surowca, a alembiki z łaźnią wodną nazwać „Bagnomaria Lombardo”.

Specyfikacja wspomina projekty alembików Leonarda da Vinci, brescijskiego jezuity Francesca Lany de Terzi jako „technicznego ojca grappy” oraz pierwsze krajowe stowarzyszenie destylatorów wytłoczyn, założone w Brescii w 1922 roku. Pierwsze muzeum grappy otwarto w Botticino w 1981 roku.

Dlaczego to ważne dla ciebie. Nazwa gwarantuje lombardzkie winogrona i destylację w regionie, ale minimalna moc jest tu taka sama jak w zwykłej grappie. „Vecchia” to co najmniej 12 miesięcy w drewnie, „riserva” — 18. WHO przypomina: nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.