🥃 Grappa z Wenecji Euganejskiej

Grappa z Wenecji Euganejskiej (Grappa veneta / Grappa del Veneto) to oznaczenie geograficzne UE dla grappy z wytłoczyn winogron uprawianych i przetworzonych w regionie Veneto. Destyluje się ją i rozlewa również w Veneto. Minimalna moc to 40% obj., substancji lotnych — od 140 g/hl 100% alkoholu. Ochrona w UE obowiązuje od 12 czerwca 1989 roku.

Zgodnie z tradycją dozwolone są rośliny aromatyczne i owoce, ale nazwę „Grappa veneta” uzupełnia się wtedy ich nazwą. Cukru — do 20 g/l, karmel — dopiero po 12 miesiącach dojrzewania. Odmianę można podać, jeśli stanowi co najmniej 85% masy surowca, a rodzaj beczki — jeśli grappa przebywała w niej co najmniej połowę minimalnego okresu danej klasy.

Specyfikacja wywodzi destylację wytłoczyn w Veneto z lat 1200–1300, gdy Wenecja eksportowała wino, spirytus winny i spirytus z wytłoczyn. Padewski lekarz Michele Savonarola napisał traktat o sztuce wytwarzania „aqua vitae”. W 1601 roku w Wenecji powstał cech destylatorów, do którego przyjmowano dopiero po egzaminie. Słowo „gràspa” dokument wiąże z gwarowym „gràspe” — tak w Veneto nazywano wytłoczyny.

W 1876 roku w Conegliano otwarto Królewską Szkołę Uprawy Winorośli i Winiarstwa; tam udoskonalono alembik z ogniem bezpośrednim, charakterystyczny dla grappy z Veneto. Istituto Grappa Veneta działa w Treviso od 1964 roku. Obniżanie mocy, dosładzanie, schładzanie, aromatyzowanie i filtrowanie opierają się, według dokumentu, na lokalnym doświadczeniu.

Dlaczego to ważne dla ciebie. Nazwa gwarantuje winogrona z Veneto i rozlew w regionie. „Vecchia” oznacza co najmniej 12 miesięcy w drewnie pod nadzorem skarbowym w Veneto, „riserva” — 18. WHO przypomina: nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.