🥃 Hine

Hine to dom koniaku w Jarnac nad rzeką Charente. Za datę założenia uznaje rok 1763, ale nazwę Anglika Thomasa Hine nosi od 1817, kiedy przejął firmę. Dom pracuje głównie z destylatami z Grande i Petite Champagne, ma własne winnice i od 2013 roku należy do francuskiej spółki EDV SAS.

Historia. Thomas Hine przyjechał do Francji z Dorset jako nastolatek i pracował w Jarnac dla firmy Delamain. Według różnych źródeł w 1796 lub 1797 roku ożenił się z córką właściciela. Cognac-Ton wiąże rok 1763 z firmą Delamain, więc oznacza korzenie przedsiębiorstwa, a nie pojawienie się nazwy Hine. Właściciele zmieniali się kilkukrotnie: od 1971 DCL, potem Guinness i LVMH, a od 2003 CL Financial. W 2013 roku, według Difford’s Guide, dom kupiła spółka EDV SAS; Cognac-Ton pisze o rodzinie Nicolas.

Produkcja. Dom uważa, że dobry koniak zaczyna się od dobrego białego wina. Od 2004 roku Hine ma własne winnice w miejscowości Bonneuil w Grande Champagne: około 115 hektarów ugni blanc. Resztę destylatów kupuje od plantatorów z Grande i Petite Champagne oraz z Fins Bois. Zgodnie z przepisami koniak jest dwukrotnie destylowany w miedzianych alembikach i dojrzewa w dębowych beczkach.

Asortyment. H by Hine to blend około 20 destylatów z Grande i Petite Champagne, dojrzewających co najmniej cztery lata. Antique XO stworzył Georges Hine w 1920 roku. Są też Rare i roczniki, część z oznaczeniem „Early Landed”: młody koniak wysyłano kiedyś do Anglii i dojrzewał w piwnicach Londynu lub Bristolu. Od 1962 roku Hine posiada brytyjski Royal Warrant jako dostawca dworu królewskiego.

Dlaczego to ważne dla Ciebie. Oznaczenia VSOP i XO na etykiecie wskazują minimalny wiek najmłodszego destylatu w blendzie, a „Fine Champagne” oznacza mieszankę wyłącznie z Grande i Petite Champagne. Na roczniku rok to rok zbioru winogron. WHO przypomina: nie istnieje bezpieczna dawka alkoholu.