🥃 Horincă

Horincă to ludowa nazwa destylatu owocowego z północnej Rumunii, z Maramureș i regionu Oaș. Tak nazywa się zarówno śliwowicę (țuică) ze śliwek, jak i destylaty z innych owoców. Najczęściej robi się ją ze śliwek, rzadziej z jabłek, gruszek czy wiśni, pędzi się ją dwukrotnie, dlatego jest mocniejsza od zwykłej țuică.

Nazwy. Regionalny portal eMaramureș wyjaśnia, że różnica między țuică, pălincă a horincă tkwi nie w mocy, lecz w surowcu i miejscu. Țuică to śliwowica, pălincă to destylat z innych owoców, a horincă to miejscowe słowo na oba. Mieszkańcy mówią, że prawdziwą horincă „obraca się” dwa razy.

Produkcja. Dojrzałe owoce fermentują i są destylowane w małych kotłach; druga destylacja oczyszcza i wzmacnia destylat. W Transylwanii powszechna jest podwójna, a niekiedy potrójna destylacja, która oddziela niepożądany metanol. Napój nie zawiera cukru ani aromatów, jak przystało na unijny destylat owocowy.

Chroniona nazwa. Horincă de Cămârzana, ze wsi Cămârzana w powiecie Satu Mare, przy granicy z Ukrainą, figuruje w unijnym rejestrze oznaczeń geograficznych jako destylat owocowy. To jedna z dziewięciu rumuńskich nazw napojów spirytusowych chronionych w UE, obok pălincă i țuică z Argeș.

Dlaczego to ważne. Domowa horincă może być bardzo mocna, a źle przedestylowany trunek może zawierać za dużo metanolu. Bezpieczniej wybrać butelkę z podaną mocą i producentem. Gościnność w Maramureș nie zobowiązuje do picia. WHO przypomina, że nie ma bezpiecznej ilości alkoholu.