🥃 Kirschwasser (kirsz)

Kirschwasser, czyli kirsz, to przezroczysty destylat owocowy otrzymywany przez fermentację i destylację czereśni (Prunus avium). W UE „kirsch” jest odrębną prawną nazwą w ramach kategorii 9 rozporządzenia 2019/787, a „Kirschwasser” tworzy się według reguły „wasser” wraz z nazwą owocu. Moc wynosi co najmniej 37,5 % vol., a dodawanie alkoholu, aromatów i barwników jest zabronione.

Czereśnie fermentuje się z pestkami lub bez i destyluje; każda destylacja przebiega poniżej 86 % vol., a lotnych substancji musi być co najmniej 200 g na hektolitr czystego alkoholu. Metanolu dozwolone jest do 1000 g/hl, a kwasu pruskiego, który pochodzi z pestek, do 7 g/hl. Cukru może być najwyżej 18 g/l.

Najsurowsze przepisy ma szwajcarska chroniona nazwa Zuger Kirsch / Rigi Kirsch, zarejestrowana 2 maja 2013 roku. Uprawa owoców, fermentacja, destylacja i rozlew muszą odbywać się w kantonie Zug oraz w częściach kantonów Schwyz i Lucerna. Specyfikacja wymienia 63 odmiany czereśni i wiśni, a inne odmiany regionu mogą stanowić do 10 %. Zacier przygotowuje się najpóźniej 48 godzin po zbiorze, destyluje wyłącznie w aparatach kotłowych, a moc w sprzedaży wynosi co najmniej 40 % vol. Typowy migdałowy odcień specyfikacja wyjaśnia drobnymi lokalnymi odmianami o dużym udziale pestek.

W rejestrze UE siedem kirszów jest chronionych od 12 czerwca 1989 roku: Schwarzwälder i Fränkisches Kirschwasser (Niemcy), Kirsch d'Alsace i Kirsch de Fougerolles (Francja), Südtiroler Kirsch, Kirsch Friulano i Kirsch Trentino (Włochy).

Dlaczego to ważne dla ciebie. Kirsz nie jest likierem: zawiera do 18 g/l cukru, a dla likieru wiśniowego na bazie kirszu rozporządzenie wyznacza minimum 70 g/l. Przezroczystość jest normą, bo kirszu nie wolno barwić. Pochodzenie gwarantuje tylko chroniona nazwa. WHO: nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.