🥃 Sloe gin

Sloe gin to likier otrzymywany przez macerację jagód tarniny w ginie; opcjonalnie dodaje się sok z tarniny. W UE to odrębna kategoria 35 załącznika I do rozporządzenia (UE) 2019/787: minimalna moc to 25 % obj., a napój wolno aromatyzować wyłącznie naturalnymi substancjami i preparatami aromatyzującymi.

Podstawą jest gin, czyli alkohol pochodzenia rolniczego o przeważającym smaku jałowca. Dlatego sloe gin należy jednocześnie do dwóch rodzin: likierów i napojów jaowcowych. W przeciwieństwie do wielu innych likierów sztuczne aromaty są tu zakazane — smak ma pochodzić z samej tarniny (Prunus spinosa).

Obok stoi podobny napój — tarninowy napój spirytusowy, czyli pacharan (kategoria 32). Też powstaje przez macerację tarniny, ale w alkoholu etylowym z anykłem: co najmniej 125 g jagód na litr, 80–250 g/l cukru, moc od 25 % obj. Nazwa „pacharán” jako podstawowa jest dozwolona tylko dla produktu z Hiszpanii.

W Wielkiej Brytanii sloe gin opisano tak samo — w brytyjskiej wersji rozporządzenia (WE) 110/2008 (kategoria 37), z tym samym minimum 25 % obj. W USA „sloe gin” to rodzaj likieru, którego główny smak nadają jagody tarniny (27 CFR § 5.150).

Dlaczego to ważne dla ciebie. Napis „sloe gin” w UE i Wielkiej Brytanii gwarantuje, że podstawą jest gin, a smak pochodzi z tarniny bez sztucznych aromatów. Moc 25 % obj. jest niższa niż w ginie (37,5 %), ale to nadal mocny napój. Słowo „gin” w nazwie nie czyni go ginem: to likier. WHO: nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.