🇩🇰 Sery duńskie

Sery Danii to sery wytwarzane w Danii, prawie zawsze z mleka krowiego. Kraj ma silne mleczarstwo i długą tradycję spółdzielczych mleczarni, dlatego duńskie sery to przede wszystkim równe jakościowo sery półtwarde na co dzień oraz słynny ser pleśniowy.

Ser produkuje się w całym kraju: na Półwyspie Jutlandzkim oraz na wyspach Zelandia, Fionia i Bornholm. Duńska tradycja powstała w gospodarstwach i mleczarniach, które pracują na mleku pasteryzowanym, podpuszczce i wyselekcjonowanych kulturach starterowych.

Są trzy główne style. Ser pleśniowy Danablu jest biały i kremowy, z żyłkami Penicillium roqueforti, ostry i lekko słony. Sery półtwarde do krojenia to Danbo z małymi okrągłymi oczkami i Havarti, łagodny i maślany, z drobnymi nieregularnymi oczkami. Ser z mytą skórką to Esrom, nazwany od opactwa Esrum na Zelandii, z aromatyczną skórką i elastycznym miąższem. Danablu należy też do serów pleśniowych z niebieską pleśnią.

Mleko jest krowie; sery kozie i owcze są w Danii rzadkością.

W unijnym rejestrze eAmbrosia Dania ma 4 chronione nazwy serów, wszystkie ChOG (chronione oznaczenie geograficzne): Danablu, Danbo, Esrom i Havarti; nazw ChNP nie ma. Sery te muszą być wytwarzane w Danii według zatwierdzonej specyfikacji, a jej przestrzeganie kontroluje duński urząd ds. żywności.

Jak wybierać i podawać. Havarti i Danbo bywają młode lub dojrzałe: im dłuższe dojrzewanie, tym wyraźniejszy smak; Danbo często robi się z kminkiem. Je się je na śniadanie i na kanapkach z chlebem żytnim (smørrebrød), a Havarti dobrze się topi w gorących tostach. Danablu podaje się z gruszką, orzechami lub miodem albo kruszy do sałatek i sosów. Ser pleśniowy przechowuj osobno, zawinięty w folię aluminiową.

Dlaczego to ważne dla Ciebie: znając cztery chronione nazwy i ich style, odróżnisz prawdziwy duński ser od sera „w stylu duńskim” i dobierzesz właściwy ser do każdej potrawy, od kanapki po deskę serów.