🥃 Absinthe de Pontarlier

Absinthe de Pontarlier jest jedynym unijnym oznaczeniem geograficznym dla absyntu. Zostało zarejestrowane rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2019/1350 z 12 sierpnia 2019 r. na podstawie wniosku Francji z 2014 r. Chroniona jest cała nazwa; samo słowo „absynt” inni producenci mogą nadal używać na etykietach.

Gdzie i z czego. Piołun wielki uprawia się i suszy w 20 gminach departamentu Doubs wokół Pontarlier, bez nawozów i herbicydów, w cieniu i bez wentylatorów. Tam też rośliny są macerowane, destylowane, doprowadzane do mocy i butelkowane. Piołun wielki i nasiona zielonego anyżu są obowiązkowe; anyż gwiazdkowy jest zakazany.

Produkcja. Zioła zalewa się etanolem rolniczego pochodzenia i wodą, a następnie destyluje w miedzianych alembikach o pojemności do 3000 litrów. Kolor pochodzi z naparu z piołunu pontyjskiego i hyzopu. Po destylacji nie wolno podnosić mocy; cukier dopuszczony jest do 35 g/l, a dojrzewanie w drewnie jest dozwolone. Gotowy napój ma co najmniej 45 % obj. i co najmniej 20 mg/l tujonu.

Historia. Zgodnie ze specyfikacją 14 lutego 1805 r. major Dubied przeniósł produkcję z Val-de-Travers do Pontarlier. Na początku XX wieku w mieście działało 25 gorzelni, a w 1914 r. produkowano tu 66 000 litrów dziennie. Po zakazie absyntu tradycję podtrzymywały napoje anyżowe, aż w 1988 r. ponownie dopuszczono napoje z piołunem.

Dlaczego to ważne dla Ciebie. Nazwa Absinthe de Pontarlier gwarantuje pochodzenie i metodę, ale nie czyni napoju bezpieczniejszym: moc wynosi co najmniej 45 % obj. Tujon jest tu częścią aromatu, a nie „szczególnym efektem”. WHO przypomina, że nie ma bezpiecznej ilości alkoholu.