🥃 Drambuie

Drambuie to szkocki likier o złocistej barwie, robiony na bazie szkockiej whisky z miodem wrzosowym, ziołami i przyprawami. Ma 40 % obj., czyli jest mocny jak sama whisky. Znak towarowy zarejestrowano w 1893 roku, a od 2014 roku należy on do szkockiej firmy rodzinnej William Grant & Sons, znanej z whisky Glenfiddich.

Pochodzenie receptury spowija legenda. Według rodzinnego przekazu po bitwie pod Culloden w 1746 roku książę Karol Edward Stuart ukrywał się na wyspie Skye, a kapitan John MacKinnon, który go przygarnął, w podzięce otrzymał przepis na trunek. Historycy uważają tę opowieść za późniejszy wymysł reklamowy. Udokumentowane jest co innego: w latach 80. XIX wieku James Ross, właściciel hotelu w Broadford na Skye, zastąpił w recepturze brandy szkocką whisky, nazwał trunek Drambuie i w 1893 roku zarejestrował markę.

Po śmierci Rossa jego wdowa sprzedała przepis Malcolmowi MacKinnonowi. Komercyjna produkcja ruszyła w 1910 roku w Edynburgu, a w 1916 roku Drambuie jako pierwszy likier trafił do piwnic Izby Lordów. Rodzina MacKinnonów była właścicielem marki przez około sto lat, aż w 2014 roku sprzedała ją William Grant & Sons. Od 2019 roku likier jest rozlewany w zakładach nowego właściciela. Nazwę producent tłumaczy gaelickim zwrotem, który znaczy mniej więcej „napój, który zadowala”.

Skład jest znany tylko w ogólnych zarysach: szkocka whisky, miód wrzosowy, zioła i przyprawy. Dokładna receptura jest tajemnicą. Najsłynniejszy koktajl z Drambuie to Rusty Nail, mieszanka szkockiej whisky z likierem.

Dlaczego to ważne. Drambuie to likier, więc jest słodszy od whisky, ale nie słabszy: 40 % obj., jak wiele whisky. Miód w składzie nie czyni trunku „lekkim” — alkoholu jest w nim tyle samo, co w mocnych spirytusach. Legendę o księciu warto traktować jako część historii marki, a nie udowodniony fakt. WHO przypomina: nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.