🥃 Domači rum

Domači rum („rum domowy”) to słoweński napój spirytusowy z chronioną w UE nazwą: destylat ze sfermentowanej melasy lub soku z trzciny cukrowej, do którego dodaje się aromat ponczu z nutą wanilii i barwnik karmelowy. Moc wynosi co najmniej 37,5 % obj. Może być produkowany w całej Słowenii.

Dlaczego to nie rum. Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2019/787 rumu nie można aromatyzować, dlatego domači rum jest zarejestrowany w grupie „inne napoje spirytusowe”. Przepisy opublikowane w Uradni list RS 70/2010 wymagają destylatu z trzciny nieprzekraczającego 96 % obj., charakterystycznego aromatu, koloru karmelowego w odcieniu brunatno-czerwonym, suchej masy do 20 g/l oraz sprzedaży wyłącznie w fabrycznym opakowaniu.

Historia. Słowenia należała do Austro-Węgier, które nie miały kolonii tropikalnych; producenci zastępowali więc aromat trzciny mieszanką aromatów i barwników. Tak powstał „rum”, a później domači rum; według dokumentacji technicznej ministerstwa nazwa pojawiła się równocześnie z austriackim Inländerrum. Przemysłowe gorzelnie zaczęły go produkować jeszcze przed I wojną światową.

Dziś. Dokumentacja techniczna opisuje domači rum jako napój spirytusowy najczęściej produkowany i spożywany w Słowenii. Najczęściej dodaje się go do ciast i nadzień: potica, krofi, kulki rumowe, flancati. Na rynek można wprowadzać napój o mocy do 80 % obj.

Dlaczego to ważne dla Ciebie. Domači rum to aromat z historią, a nie rum w rozumieniu UE: zapach pochodzi z dodanych substancji. W cukiernictwie dozuje się go łyżeczkami, ale alkohol pozostaje w nadzieniach niegotowanych. WHO przypomina, że nie istnieje bezpieczna dawka alkoholu.