🥃 Trzcina cukrowa i melasa

Trzcina cukrowa to surowiec dla całej rodziny mocnych napojów. Według rozporządzenia (UE) 2019/787 rum otrzymuje się wyłącznie przez destylację sfermentowanych produktów trzciny: melasy lub syropu, które zostają po produkcji cukru trzcinowego, albo soku samej trzciny. Od tego, co dokładnie fermentuje — sok czy melasa — zależą nazwa i zasady dotyczące napoju.

Melasa to gęsty produkt uboczny cukrownictwa. Rumu z melasy lub soku w UE nie wolno aromatyzować ani uzupełniać dodanym alkoholem, a słodzić wolno tylko do 20 g/l. Sok ze świeżej trzciny to surowiec rumu agricole: oznaczenie „agricultural” dozwolone jest tylko dla OG francuskich departamentów zamorskich i Madery, przy destylacji poniżej 90 % obj. Brazylijska cachaça powstaje wyłącznie z soku z trzciny, o mocy 38–48 % obj.

Aby surowiec dał alkohol, sok lub roztwór melasy fermentuje się drożdżami, a następnie destyluje: rum w UE — poniżej 96 % obj., „traditionnel” — poniżej 90 %, w USA — poniżej 95 % obj. Sok uzyskuje się, rozdrabniając i wyciskając łodygi na walcowych gniotownikach; taki gniotownik widać na zdjęciu ze starej cukrowni i gorzelni rumu Estate Clifton Hill na wyspie Saint Croix.

W USA przepisy są szersze: rum można robić z soku, syropu, melasy lub innych produktów ubocznych trzciny, a rozlewać od 40 % obj. Na stronie napoje z trzciny zebrano w dziale „Rum i destylaty z trzciny”.

Dlaczego to ważne dla ciebie. Surowiec rumu szukaj w oznaczeniach: „agricole” lub „agricultural” oznacza sok z trzciny, bez takiego oznaczenia prawo dopuszcza także melasę. Cachaça — zawsze z soku. Słodycz surowca nie przechodzi do napoju: cukier zamienia się w alkohol podczas fermentacji. WHO: nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.