🥃 Kūsu (古酒)

Kūsu (古酒, „stary trunek”) to na Okinawie awamori leżakowane co najmniej trzy lata. Dla butelek rozlanych od 2015 roku przepis jest surowy: cała zawartość musi mieć co najmniej trzy lata, a w asamblażu etykieta podaje wiek najmłodszej części. Zwykłe awamori odpoczywa przed rozlewem od sześciu miesięcy.

Jak dojrzewa. W odróżnieniu od whisky czy brandy kūsu nie czerpie aromatu z dębowej beczki: smak zmienia się wewnątrz samego destylatu, więc dojrzewa nawet w szkle. Tradycyjnie awamori trzyma się w nieszkliwionych glinianych dzbanach; według badania z 2010 roku w dzbanach powstaje 1,4 raza więcej waniliny niż w szkle. Z latami napój staje się łagodniejszy, gęstszy i lekko złocisty.

Shitsugi. Mieszkańcy Okinawy ustawiają kilka dzbanów według wieku. Gdy z najstarszego coś odlewają, uzupełniają go z następnego, ten z młodszego. W ten sposób zachowuje się smak starego zapasu; zasada przypomina hiszpańską solerę.

Historia. Według opisu japońskiej agencji turystycznej królestwo Riukiu trzymało leżakowane awamori w zamku Shuri i częstowało nim chińskich posłów. Przed drugą wojną światową najstarsze zapasy liczyły około 200 lat, a stuletnie kūsu nie było rzadkością. Samo awamori produkuje się głównie z ryżu tajskiego z czarną kōji i destyluje jednokrotnie.

Dlaczego to ważne dla Ciebie. Słowo „kūsu” gwarantuje co najmniej trzy lata leżakowania całej zawartości, ale nie łagodność mocy: awamori ma zwykle 30–40% obj., a bywa mocniejsze. Wiek na etykiecie asamblażu to wiek najmłodszej części. WHO przypomina: nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.