🥃 Mugi shōchū

Mugi shōchū to japońskie shōchū, którego głównym surowcem jest jęczmień. Robi się je w całej Japonii, ale najsłynniejsze regiony to wyspa Iki w prefekturze Nagasaki i prefektura Ōita na Kiusiu. Jako shōchū z jednokrotnej destylacji może mieć do 45% obj.; nazwa „Iki” od 1995 roku jest w Japonii chronionym oznaczeniem.

Jak się je robi. Najpierw kōji, czyli ryż lub jęczmień, na którym rozwinęła się pleśń kōji, fermentuje się z wodą. Do tego pierwszego zacieru dodaje się parowane ziarno i wodę, a fermentacja trwa dalej. Potem zacier destyluje się jeden raz. Dlatego shōchū zachowuje smak surowca, w odróżnieniu od wódki, którą destyluje się do neutralności.

Dwa style. Japoński urząd skarbowy pisze, że obecnie przeważają lekkie shōchū jęczmienne, destylowane pod obniżonym ciśnieniem lub oczyszczane żywicami jonowymiennymi. Są też bardziej wyraziste, destylowane pod zwykłym ciśnieniem, o wyraźnym aromacie jęczmienia, a także shōchū leżakowane w dębowych beczkach.

Iki. Według standardu tej chronionej nazwy z ziarna dozwolony jest tylko jęczmień, a kōji wyłącznie ryżowa; stosunek kōji do jęczmienia wynosi mniej więcej 1 : 2 wagowo. Woda musi pochodzić z miasta Iki, a fermentacja, destylacja w alembiku, przechowywanie i butelkowanie odbywają się na wyspie. Iki uważa się za ojczyznę shōchū jęczmiennego.

Dlaczego to ważne dla Ciebie. Mugi shōchū często wydaje się łagodne, zwłaszcza w lekkich stylach, ale moc może sięgać 45% obj.: sprawdź etykietę. Nazwa „Iki” gwarantuje wyspiarskie pochodzenie i ryżową kōji. W Japonii często rozcieńcza się je wodą. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) przypomina: nie istnieje bezpieczna dawka alkoholu.