🥃 Rakija winogronowa z Karłowa (Karlovska grozdova rakya)

Rakija winogronowa z Karłowa (Карловска гроздова ракия) to chronione w UE oznaczenie geograficzne bułgarskiego destylatu winnego z gmin Karłowo i Sopot w Dolinie Róż, w obwodzie płowdiwskim. Destyluje się ją z niefiltrowanego wina bez wytłoków, w połowie z odmiany misket czerwen, w 18-metrowym miedzianym aparacie NM-72 do 65% obj.; moc wynosi od 40% obj.

Winnice leżą we wsiach Moskowec, Anewo, Karawełowo i Prołom, winorośli jest 262 ha. To północ Kotliny Karłowskiej na wysokości około 380 m: średnia temperatura wynosi 11,4 °C, opady — 653 mm rocznie. Drugą połowę surowca dają traminer, chardonnay i muszkat w zmiennych proporcjach — zależnie od aromatyki zbiorów.

Moszcz schładza się do 14–16 °C, a fermentuje on w temperaturze nie wyższej niż 18 °C. Nieleżakowana rakija jest bezbarwna, o aromacie winogron, zielonego jabłka i figi. Leżakowaną robi się z destylatu, który spędził sześć lat w beczkach do 500 l. Dla dłuższego leżakowania dokumentacja wymienia różne beczki: 12 lat — wędzony dąb bałkański, 15 — robinia, 18 — wiśnia, 21 — morwa, 25 — dąb bałkański. Metanolu może być nie więcej niż 20 g/hl alkoholu absolutnego.

Destylację w Dolinie Róż znano od XVI wieku, odkąd pozyskuje się tam olejek różany. Spółdzielnię „Karłowski misket” uważano w 1927 roku za jedną z najnowocześniejszych w kraju. Produkuje się średnio 24 000 l rocznie; nazwę zatwierdziło zarządzenie nr T-RD-27-19 z 27 listopada 2013 roku.

Dlaczego to ważne dla ciebie. Bezbarwną rakiję z Karłowa pije się jako aperitif, leżakowaną — jako digestif; dokumentacja zaleca, by pozwolić jej lekko ogrzać się do temperatury pokojowej. WHO przypomina: nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.