🧀 Slovenská parenica

Slovenská parenica to słowacki ser parzony, lekko wędzony, zwinięty z długiej wstęgi sera w dwa połączone zwoje w kształcie litery S, związane serową nitką lub łańcuszkiem. Nazwa jest chroniona w UE jako ChOG (eAmbrosia PGI-SK-0485; wpisana do rejestru rozporządzeniem (WE) nr 656/2008). Obszarem produkcji jest górzysta część Słowacji.

Powstaje ze świeżego surowego mleka owczego albo z mieszaniny surowego mleka owczego i krowiego zawierającej co najmniej 50 % mleka owczego; specyfikacja wymienia rasy owiec Valaška, Zošľachtená valaška, Cigája i wschodniofryzyjską. Skrzep formuje się w bryłę, pozostawia do zakwaszenia na około 24 godziny, następnie kroi i obrabia w ciepłej wodzie o temperaturze 60–70 °C, aż powstanie gładka masa serowa. Masę tę wielokrotnie rozciąga się i składa, a następnie wyciąga we wstęgę o długości 4–6 m i grubości 2–3 mm, przeprowadza przez zimną nasyconą solankę, zwija od obu końców w kształt litery S, wiąże i wędzi około dwóch godzin dymem z twardego drewna.

Każdy ser składa się z dwóch zwojów o średnicy 6–8 cm i wysokości 5–8 cm; sztuki pakowane pojedynczo ważą 450–500 g i są umieszczone między dwoma owalami z fornirowanego drewna. Powierzchnia po wędzeniu jest od żółtej do brązowej, wnętrze od białego do maślanożółtego. Struktura jest wyraźnie włóknista i sprężysta; smak jest łagodny i przyjemnie słony, z posmakiem mleka owczego i dymu. Sucha masa wynosi co najmniej 53 %, tłuszcz w suchej masie co najmniej 50 %, a sól (NaCl) najwyżej 3 %.

Według specyfikacji parenicę zaczęto wytwarzać w XVIII wieku na własne potrzeby w rodzinach właścicieli owiec, a w XIX wieku trafiła na rynki, także do Wiednia i innych miast europejskich. Na opakowaniu należy podać nazwę sera, nazwę producenta i adres zakładu.