🍸 Ukraińska horyłka

Ukraińska horyłka to mocny trunek i dawna tradycja: gorzelnictwo na Ukrainie jest znane od XV wieku. Według ustawy Ukrainy „O oznaczeniach geograficznych napojów spirytusowych” z 2022 roku horyłka jest napojem spirytusowym o mocy co najmniej 37,5 % vol., wytworzonym z alkoholu uzyskanego w drodze destylacji produktów fermentacji alkoholowej ziemniaków i/lub zbóż.

Według Encyklopedii Współczesnej Ukrainy produkcja horyłki rozpowszechniła się w pierwszej połowie XVI wieku i obok miodu pitnego oraz piwa stała się głównym napojem alkoholowym. Surowcem było głównie żyto. Najwięcej gorzelni działało na Polesiu i Ukrainie Lewobrzeżnej, gdzie były ziemniaki, żyto i melasa.

Technika zmieniała się stopniowo. W XVII wieku gorzelnie były małe, z 4–6 kotłami. W drugiej połowie XVIII wieku proste kotły, które dawały średnio wiadro horyłki, zaczęto zastępować udoskonalonymi alembikami na 4–25 wiader na dobę. Gorzelnia księcia Bezborodko w powiecie Zolotonosha pod koniec XVIII wieku wytwarzała 900 hektolitrów horyłki rocznie, a w latach 1820. pojawiły się pierwsze gorzelnie parowe.

Ustawa nr 2800-IX została przyjęta 1 grudnia 2022 roku w wykonaniu Układu o stowarzyszeniu z UE: wprowadza kategorie napojów spirytusowych i ochronę oznaczeń geograficznych wzorem UE. Ukraińska definicja horyłki jest węższa od europejskiej: rozporządzenie UE dopuszcza także inne surowce rolnicze. Dla horyłki o przeważającym aromacie innym niż surowiec ustawa wyodrębnia osobną kategorię – „wódka smakowa”.

Dlaczego to ważne dla ciebie. Według prawa ukraińskiego horyłka powstaje wyłącznie z ziemniaków i/lub zbóż, więc inny surowiec oznacza inny napój. Wódka smakowa to osobna kategoria z innymi zasadami. Na etykiecie patrz na moc w % vol. WHO: nie istnieje bezpieczna dawka alkoholu, a po horyłce nie wolno prowadzić samochodu.