🥔 Wódka ziemniaczana

Wódka ziemniaczana to wódka, której alkohol etylowy uzyskuje się w drodze fermentacji i destylacji ziemniaków. W UE ziemniaki wraz ze zbożami są podstawowym surowcem wódki według kategorii 15 rozporządzenia 2019/787: taka wódka nie potrzebuje napisu „produced from…”, obowiązkowego dla wódki z innego surowca. Minimalna moc to 37,5 % vol.

W prawie UE nie ma osobnej kategorii „wódka ziemniaczana”, więc obowiązują ogólne zasady dotyczące wódki. Alkohol uzyskuje się przez fermentację z drożdżami i destyluje tak, aby zapach i smak surowca zostały selektywnie zmniejszone; można go dodatkowo destylować lub oczyszczać węglem aktywnym. Metanolu może być nie więcej niż 10 g na hektolitr czystego alkoholu, cukru – do 8 g/l, a barwienie jest zabronione.

Ziemniaki uznają za surowiec wódki także przepisy krajowe. Polska ustawa pozwala wytwarzać Polska Wódka z ziemniaków uprawianych w Polsce, obok żyta, pszenicy, jęczmienia, owsa i pszenżyta. Ustawa Ukrainy „O oznaczeniach geograficznych napojów spirytusowych” z 2022 roku definiuje wódkę jako napój z alkoholu z ziemniaków i/lub zbóż.

Ziemniaki mają też miejsce w historii ukraińskiej horyłki. Według Encyklopedii Współczesnej Ukrainy najwięcej gorzelni działało na Polesiu i Ukrainie Lewobrzeżnej, gdzie były ziemniaki, żyto i melasa, choć głównym surowcem długo pozostawało żyto.

Dlaczego to ważne dla ciebie. Słowo „ziemniaczana” na etykiecie to deklaracja producenta, bo prawo osobno tego nie wymaga: jeśli wódka jest tylko z ziemniaków lub zbóż, napisu „produced from…” się nie umieszcza. Polskie pochodzenie surowca gwarantuje nazwa „Polska Wódka”, ale i ona dopuszcza zarówno zboże, jak i ziemniaki. WHO: nie istnieje bezpieczna dawka alkoholu.