🥃 Irlandzka whiskey zbożowa

Irlandzka whiskey zbożowa (Grain Irish Whiskey, także Irish Grain Whiskey) to rodzaj irlandzkiej whiskey z jęczmienia słodowanego (nie więcej niż 30 %) i całych niesłodowanych zbóż, zwykle kukurydzy, pszenicy lub jęczmienia, destylowany wyłącznie w aparatach kolumnowych. Dojrzewa co najmniej trzy lata w drewnianych beczkach na wyspie Irlandii.

Według specyfikacji technicznej oznaczenia geograficznego Irish Whiskey (2014) ziarno miele się na mąkę, miesza z wodą i gotuje, by skrobia zmiękła i stała się dostępna dla enzymów. Potem zacier się schładza i dodaje słód, którego enzymy zamieniają skrobię w cukier. Sfermentowany zacier, zwykle nieoddzielony od części stałych, destyluje się w sposób ciągły w kolumnach.

Większość irlandzkiej whiskey zbożowej destyluje się dziś trzykrotnie, choć schemat wybiera destylarnia. Spirytus wychodzi o mocy około 94 % obj., rozcieńcza się go miejscową wodą zwykle do 63–70 % obj. i nalewa do beczek. Od punktu odcięcia spirytusu i frakcji bocznych zależy charakter, od bardzo lekkiego po pełniejszy, ale ogółem spirytus zbożowy jest znacznie mniej intensywny niż z alembików.

Aparat do destylacji ciągłej opatentował w 1830 roku Aeneas Coffey, były generalny inspektor akcyzy w Irlandii. Irlandzkie destylarnie przejęły go masowo dopiero pod koniec XIX wieku, gdy powstały duże zakłady w Belfaście, Dundalk i Derry. To lekka whiskey zbożowa dała blenderom podstawę irlandzkich blendów. „Single Grain” oznacza, że cała whiskey została zdestylowana w jednej destylarni.

Dlaczego to ważne dla ciebie. Whiskey zbożowa jest lżejsza w smaku niż słodowa czy pot still, ale to nie jest spirytus bez dojrzewania: zasady są te same, co najmniej trzy lata w beczkach i min. 40 % obj. Blenderzy używają jej głównie jako lekkiej bazy mieszanki. Dozwolony barwnik to tylko karmel E150a. WHO przypomina: nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.